Holistische praktijk voor dieren

Angel Westerbeek

Blog

Blog

Welkom op mijn blog! Eerder schreef ik mijn artikelen via Facebook Notities, maar deze mogelijkheid is helaas geschrapt. Vandaar nu op deze manier. Hopelijk wordt het leesplezier er niet minder om!

overzicht:  volledig / samenvatting

Paardebloem: zoveel meer dan onkruid!

Geplaatst op 8 mei, 2021 om 10:45 Comments reacties (3)







Paardebloem, net zoveel gehaat als geliefd. Gehaat in je strakke gazonnetje of tussen de designtegels en geliefd door zijn lange lijst van positieve gezondheidseigenschappen. Niet alleen voor mensen, maar zeker ook voor honden! Het is een plant die veel wordt gebruikt bij spijsverteringsklachten, vanwege zijn antibacteriele eigenschappen en door het positieve effect wat het heeft als tonic voor de lever.

Zelfs bij diabetes wordt het gebruikt als ondersteuning. Dus; een plant met eigenschappen als deze zou eigenlijk in geen enkele tuin mogen ontbreken.




LANGE GESCHIEDENIS


De officiele naam van de Paardebloem is Taraxacum Officinale. Het was vroeger, en dan heb ik het echt over al heel erg lang geleden, bijzonder populair als medicinale plant. Zo populair zelfs dat de pharmaceutische industrie er 'de kriebels' van kreeg. Het kon toch niet zo zijn dat een gratis groeiend plantje meer bekendheid zou krijgen in de medische wereld dan alle speciaal door de duurst betaalde professoren bedachte reguliere medicatie? Meer en meer werd paardebloem verbannen richting 'onkruid'.


Maar natuurgeneeskundigen, en gelukkig steeds meer andere geinteresseerden keken (en kijken nog steeds) heel anders tegen zogenaamd onkruid aan als Big Pharma. In veel kringen wordt het namelijk gewoon een kruid genoemd. Een geneeskundig kruid, en paardebloem is deze naam zeker waard.

De paardebloem wordt door velen omarmd als plant met een lange lijst van helende eigenschappen.




KUNNEN HONDEN PAARDEBLOEM ETEN?


Jazeker, honden kunnen paardebloem eten. En dat zouden ze ook moeten kunnen als ze dat willen. In heel erg veel natuurlijke recepten voor diervoeding wordt paardebloem gebruikt, en dat is niet voor niks. Paardebloem is een ontzettend mooie bron van vitaminen en mineralen. Het wordt gemakkelijk door het lichaam opgenomen dus dat maakt het een fijn supplement om te gebruiken in de dagelijkse voeding. Er zijn maar weinig vervangende supplementen die kunnen wat paardebloem kan. Je zult dan alweer meer verschillende andere kruiden of planten moeten geven om hetzelfde te bereiken als met alleen paardebloem.

Paardebloem kan het volgende voor jouw hond betekenen:



De mooie gele bloemen

Zij voorzien het lichaam van lecithine (een essentieel bestanddeel van iedere lichaamscel - voorkomend in celmembranen), grote hoeveelheden polyphenolen (deze werken onder andere ontstekingsremmend en bloeddrukverlagend) en antioxidanten (om celschade tegen te gaan en belangrijke processen in het lichaam te ondersteunen).



De bladeren, een krachtbron van goede voedingsstoffen

Zijn zeer rijk aan vitamine A, C, K en B, zink, ijzer, calcium, mangaan, eiwitten (twee keer zoveel als spinazie..), fosfor, kalium, antioxidanten en sporenelementen.








ZEVEN REDENEN OM PAARDEBLOEM AAN JOUW HOND TE GEVEN


Paardebloem is een perfecte tonic, zowel voor jouw hond als voor jouw zelf. Het wordt gebruikt om de lever te ondersteunen, de nieren, het hart en het spijsverteringssysteem. De bloem kan helpen om het immuunsysteem te versterken en de lecitine ondersteunt de galblaas, de lever en biedt hulp bij huidproblemen. Laten we dus eens even verder kijken en zien op welke manieren paardebloem jouw hond kan helpen.


1) Spijvertering

De bladeren van de paardebloem zijn een ideale keuze voor honden met chronische spijsverteringsklachten of honden die last hebben van gasvorming. Het stimuleert de eetlust en de spijsverteringssappen die nodig zijn om voedsel goed te verteren.


2) Ontstekingsremmend

Paardebloem wordt in de natuurlijke geneeskunde al jaren gebruikt om ontstekingen te remmen en pijn te verminderen. Dat komt omdat in paardebloem veel polyfenolen zitten en deze zijn bijzonder geschikt als ontstekingsremmer. Net als alkaloiden, flavonoiden en terpenoiden, waar paardebloem ook erg rijk aan is.

De heldere, gele bloem is enorm rijk aan deze stoffen maar in principe zijn alle delen van de plant wel goed bedeeld met ontstekingsremmende eigenschappen en antioxidanten. Het schijnt zelfs zo te zijn dat paardebloem helpt bij het herstel van IBD (Inflammatory Bowel Disease), een chronische darmontsteking.


3) Antioxidanten

Ziektes en aandoeningen kunnen zich blijvend uitbreiden wanneer het lichaam te maken krijgt met teveel vrije radicalen. Vrije radicalen (zeer kleine reactieve moleculen) verstoren lichaamsprocessen en vallen belangrijke moleculen aan in het lichaam. Hierdoor kan schade ontstaan aan cellen en weefsels. Hartziektes, kanker, autoimmuunziektes, dementie en artritis zijn enkele voorbeelden van wat vrije radicalen tot gevolg kunnen hebben. Antioxidanten vangen deze vrije radicalen weg. Bovendien kunnen antioxidanten het proces van veroudering helpen vertragen. En paardebloem-bloemen en bladeren bevatten hoge concentraties van deze antioxidanten, inclusief beta-caroteen. Dit draagt weer bij aan een goede weerstand en een gezonde huid.

Wanneer je jouw paardebloem geeft, dan help je de weerstand te verhogen en je ondersteunt het lichaam in de afweer tegen vrije radicaalschade.


4) Lever tonic

De lever is het filter van ons mensenlichaam, maar ook van het lichaam van jouw hond. Het heeft (onder andere) als taak gifstoffen te verwijderen, dus het is van groot belang dat de lever in goede conditie blijft. Met alle gifstoffen in vaccinaties, medicatie, chemische vlooien/teken/wormmiddelen en voeding van bedenkelijke kwaliteit zou je je kunnen voorstellen dat de lever het soms best eens zwaar kan krijgen. We zien daarbij dan ook symptomen ontstaan op het gebied van huid, spijsvertering, emoties, enzovoort.

Paardebloem wortel werkt als een tonic voor de lever en helpt het stimuleren van galproductie en vermindert circulatie van gifstoffen in de lever. Paardebloem wortel wordt ook gebruikt bij galstenen en galblaas-infecties. Er zijn een aantal duidelijke symptomen waarbij je wel bijna zeker mag zijn van het feit dat de lever van jouw hond wel wat ondersteuning kan gebruiken. Een aantal hiervan zijn bijvoorbeeld huidklachten, roos in de vacht en chronische obstipatie (niet kunnen ontlasten - verstopping).


5) Urine afdrijvend

Paardebloem bladeren werken urine afdrijvend wanneer jouw hond vocht blijkt vast te houden. In situaties als hartfalen, opgezette weefsels, diabetes en galblaas- of nierziektes kan het voorkomen dat vocht wordt vastgehouden in het lichaam. Paardebloem is ook rijk aan kalium, dus het vult eventueel kaliumtekort door veel urineren ook weer aan.


6) Anti microbieel

Een micro-organisme, oftewel microbe, is een organisme dat te klein is om met het blote oog te zien. Je spreekt van microbieel als iets betrekking heeft op, of veroorzaakt wordt door, micro-organismen. Bacterien, gisten en schimmels zijn voorbeelden van micro-organismen.

Paardebloem is dus heel goed in te zetten bij klachten die worden veroorzaakt door micro-organismen. Door er een thee of wasemulsie van te maken heeft paardebloem eigenschappen infecties te helpen genezen en de micro-organismen te lijf te gaan. Doop een doek in de thee of emulsie en breng het aan op de aangedane plekken. De gehele plant kan hiervoor worden gebruikt, maar de wortel en de bloem zijn het meest effectief. Er zijn overigens nog veel meer kruiden en planten die helpen bij infecties. Vraag hiervoor eens informatie op bij een goed geschoold natuurgeneeskundige.


7) Hypoglycemisch

Diabetes Mellitus kan voorkomen bij honden wanneer de pancreas niet voldoende insuline produceert. Insuline is nodig om suiker, vet en eiwit efficient te gebruiken. Paardebloem kan dit proces ondersteunen, omdat het suikerlevels vermindert en insulinegevoeligheid verlaagt. Je kunt de paardebloem in verschillende vormen gebruiken, inclusief verse en gedroogde bladeren, tinctuur, sap of poeder. Ook in de klassieke homeopathie en spagyrische geneeskunde wordt paardebloem hiervoor veel toegepast. Wil je paardebloem gebruiken bij jouw hond met diabetes, ga dan zeker niet zelf op goed geluk aan de slag. Vraag om advies bij een klassiek veterinair homeopaat of natuurgeneeskundige.







WELKE DELEN VAN DE PAARDEBLOEM ZIJN TE GEBRUIKEN?


Je kunt alle delen van de paardebloem gebruiken maar bepaalde delen zijn beter voor verschillende doeleinden.

Het 'stammetje' zou ik vermijden. Deze heeft niet zo'n geweldige smaak, en het heeft nogal een plakkerige, slijmerige substantie in zich wat bijzonder laxerend kan werken.

De bloem van de paardebloem heeft een hoge concentratie antioxidanten. Dus zeer geschikt voor chronische ziektes die veroorzaakt worden door vrije radicalen en ontstekingen.

De wortel wordt in de traditionele Chinese Geneeskunde veel gebruikt bij maag- en leverklachten. Het werkt ook op natuurlijke wijze vochtafdrijvend.

De bladeren bevatten veel kalium en andere vitaminen en mineralen. Ze helpen bij de vertering van voedsel, helpen antoxidanten hun werk goed te doen en zijn vochtafdrijvend.




WANNEER KAN IK DE PAARDEBLOEM HET BESTE OOGSTEN?


Veel paardebloemen bloeien in de lente, en nogmaals in de herfst. Grote kans dus dat je geluk hebt :)

Raak niet in de war met andere bloemen uit de zonnebloemfamilie; paardebloemen groeien in rozetten, met een wortel die in 1 stuk recht de grond in gaat. Paardebloemen zijn uit zichzelf niet giftig, maar omdat ze worden gezien als onkruid in veel gebieden, wordt er vaak ook rijkelijk gespoten met onkruidverdelger. Pas dus goed op dat je die gebieden vermijdt waar de kans op verdelgen groot is.


Pluk de bladeren in de vroege lente voordat de bloemen bloeien. Daarna worden de bladeren bitter. Zodra je de bladeren hebt verzameld laat je ze drogen op een doek. Dit kun je met het hele blad doen, je kunt het blad ook eerst fijn hakken. Hetzelfde doe je met de bloemen.

Gebruik je de wortels, wacht dan tot laat in het najaar. Graaf ze uit en hak ze fijn. Leg ze daarna op een krant om te drogen.

Uiteraard is het ook mogelijk om paardebloem te kopen als homeopathisch middel, tinctuur of lotion (voor uitwendig gebruik). Dit is dan weer handig als je niet zo creatief wilt zijn of een hekel hebt aan bezig zijn in de buitenlucht..




HOE GEBRUIK IK PAARDEBLOEM?


Je gebruikt dus de bloemen, bladeren of wortels. Dit kan vers zijn, gedroogd, als klassiek homeopathisch ruikmiddel, als tinctuur of als thee of tonic. Er zijn vele manieren om paardebloem toe te passen. Ik ga hier geen hoeveelheden noemen, maar mocht je interesse hebben in het gebruik van paardebloem bij jouw hond, neem dan gerust contact op. Dat kan met mij zijn, maar dat kan ook met een natuurgeneeskundige of holistisch dierenarts/therapeut.








IS PAARDEBLOEM GIFTIG VOOR HONDEN?


Paardebloem is, zoals genoemd, niet giftig. Maar net als bij heel veel andere dingen geldt; gebruik het met mate. Ga niet overdrijven in de veronderstelling dat iets natuurlijks geen gevolgen kan hebben. Wanneer je teveel paardebloem geeft aan jouw hond kan dat wel degelijk gevolgen hebben. Voorbeelden hiervan kunnen zijn: darm/buikklachten, diarree, verhoogde hartslag, overdreven veel plassen, brandend maagzuur en een verhoogd kaliumgehalte.


En zoals al genoemd; laat de stengels maar zitten.



Nou, dit zijn toch best wel een aantal aardige redenen om eens met andere ogen te kijken naar het kruid wat zo vaak als 'onkruid' wordt bestempeld. Mocht je ze verwijderen uit jouw tuin, doe dit dan voor de hond. Niet voor de composthoop.


P.S. Voor wie wil gaan vragen naar bewijzen/onderzoeken c.q. referenties over dit artikel: die kan ik je geven. Stuur me dan even een pb :)


Een adderbeet: wat te doen?

Geplaatst op 29 april, 2021 om 0:40 Comments reacties (3)








Een adderbeet: wat te doen?


Een paar dagen geleden zag ik via facebook een bericht van iemand wiens hond gebeten was door een adder. Dit is niet de eerste keer dat ik hierover hoorde, het gebeurt immers vaker. Sterker nog: het komt steeds meer voor. Met grote gevolgen: uiteraard de schrik bij de eigenaar maar zeker ook voor de hond of kat die wordt gebeten kan het vergaande gevolgen hebben. Helemaal als niet snel wordt gehandeld. Omdat vaak niet duidelijk is waarom hond of kat zich ineens vreemd gedraagt of gewoonweg niets meer kan, dit artikel. Laat het je niet afschrikken, het is puur ter informatie.




De adder op zich


Van de drie slangensoorten die in Nederland voorkomen is de adder de enige gifslang. Hij is goed te herkennen aan de donkere zigzag-streep over zijn rug, en hij kan wel 50-60 centimeter lang worden. Vrouwtjesadders zijn over het algemeen roodbruin van kleur, de mannetjes grijsbruin tot lichtgrijs. Een adder heeft een verticale pupil, in tegenstelling tot de andere twee slangen. De hoofdvoeding van een adder bestaat uit muizen.

Buiten de winterperiode zijn adders vooral in de vroege ochtend te vinden als ze liggen te zonnen. In de warmste tijd van de zomer hebben ze niet zo'n behoefte aan een zonnebad en vind je ze niet heel snel.


Tussen maart en mei liggen de mannetjes veel in de zon om energie op te doen voor de voortplanting. Dit begint half april; de mannetjes zijn dan verveld en gaan actief op zoek naar vrouwtjes. De kans om ze dan tegen te komen is erg groot. Na de paartijd zonnen adders minder, pas in de nazomer gaan zwangere vrouwtjesadders dit weer veel doen. Echte slangenkuilen en nesten vol addergebroed vindt je niet, maar de kleine slangetjes blijven de eerste tijd wel bij elkaar in de buurt.


Adders zijn koudbloedig, ze moeten 's ochtends eerst opwarmen. Ze mogen dan doof zijn, maar trillingen in de bodem voelen ze enorm goed. Als ze niet worden bedreigd zijn adders niet agressief. Het gif is kostbaar, dit zullen ze niet zomaar verspillen. Geen onverwachte bewegingen, voldoende afstand en dan is er geen gevaar. Een adder zal bij onraad het liefst wegkruipen als dat kan.

Ook pasgeboren adders zijn al giftig.








Waar gebeurt het?


In principe kan een hond of kat overal worden gebeten, zelfs in je eigen achtertuin wanneer je lekker vrij en kalm woont. Het gebeurt echter wel het meest in natuurgebieden, heidevelden en bosrijke omgeving. Wij mensen zijn vaak nogal luidruchtig en schrikken de adders wel af of houden ze uit de buurt. Maar een hond of kat maakt minder lawaai en kunnen de adders zo ineens aan het schrikken maken. Ze kunnen ze zelfs stalken, omdat ze meer dan geinteresseerd zijn in 'dat kronkelende gekke ding'. Erg leuk om daar iets mee te gaan doen...

De meeste honden en katten worden gebeten in de neus, de nek of de poten. Waarschijnlijk omdat deze, wanneer hond of kat in de buurt komen, de plekken zijn die voor een adder het meest makkelijk te raken zijn.




Wat gaan we doen?


Probeer, als je in de gaten hebt gehad dat jouw hond of kat door een adder is gebeten, niet om de adder te doden. Een adder kan (nadat het lijkt alsof hij dood is) nog uren daarna bijten. Bovendien heeft het helemaal geen zin de adder te doden, focus je op je dier want elke seconde is belangrijk. Wat je wel kunt doen is om (als je hem bij de hand hebt) heel snel een foto te maken van de adder zodat je die aan je dierenarts kunt laten zien. Mocht dat niet lukken, dan kun je hem ook altijd omschrjiven. Uiteraard moet je het dan wel gezien hebben.


In veel gevallen merk je pas aan jouw hond of kat dat er iets heel erg mis is als de situatie al even is geweest. Veel dieren laten niet merken als ze worden gebeten. Ze kunnen wel ineens een sprongetje maken of heel even iets piepen, maar het is vaak geen moord en brand. Het seintje dat er iets niet goed is komt dus pas vaak wanneer je al weer een stuk verder bent.

En wanneer dat gebeurt: probeer in eerste instantie heel kalm te blijven. Erg moeilijk in deze situatie, maar daar is jouw dier wel het meest bij gebaat. Probeer je dier te tillen. Als een hond of kat gebeten is door een adder dan is het belangrijk dat er zo min mogelijk wordt bewogen.


Hoe meer beweging, hoe makkelijker en sneller het gif door de bloedbaan stroomt. En dat is vaak ook het lastige: tegen de tijd dat je in de gaten hebt dat er iets niet goed zit, is het gif zich al uitgebreid aan het verspreiden.

Dus: nadat je besloten hebt zo kalm mogelijk te blijven probeer je je dier zo snel mogelijk in de auto te krijgen om vervolgens naar een dierenarts te rijden voor medische hulp. En let op: dat is echt nodig!




Wat zie je als je dier gebeten is door een adder?


Als een adder jouw hond of kat bijt, dan zal de plek waar het dier is gebeten, opzwellen. Heel snel. De algemene symptomen van een adderbeet kunnen zijn:


* Zwelling

* Bloeden

* Veel pijn

* Zwakte

* Versnelde ademhaling

* Lage bloeddruk


Bij honden klontert het bloed sneller dan bij katten, daarom kunnen de symptomen bij honden vaak ook sneller verlopen. Ook snuffelen honden meer, gebruiken hun neus meer dus de kans dat zij daar worden gebeten is bij hen groter dan bij katten. In de neus van de hond komen meer bloedvaten samen dan bij de kat, waardoor gif (als ze daar worden gebeten) sneller rond gaat. Bovendien zullen katten sneller van zich af slaan, waardoor er wat minder kans is dat ze gebeten worden in een gebied wat erg rijk is aan bloedvaten. Maar dit maakt het natuurlijk niet minder ernstig.


Ga geen ijs op de plek leggen en probeer het gif er niet uit te zuigen. Doe de halsband af als jouw dier gebeten is in het deel rondom de nek en probeer de plek van de beet boven hartniveau te houden. Probeer geen angst te zaaien, hoe moeilijk ook. Jouw dier zal hiervan geheid ook net zo gestresst raken en dat is het laatste wat je wilt. Hoe minder beweging hoe beter, dus heb je de mogelijkheid jouw hond of kat te dragen, doe dit dan zeker. Zijn er mensen in de buurt, vraag hulp en zorg dat je zo snel mogelijk bij een dierenarts komt.

Probeer, indien mogelijk, de dierenarts al te bellen als je in de gaten hebt dat er iets mis is. Tegengif is namelijk voor dieren bijzonder moeilijk verkrijgbaar. Wat zeg ik: het is maar op 1 plek verkrijgbaar en als je daar niet in de buurt bent, dan wordt het een lastige opgave..

Maar wel heel belangrijk om te laten weten dat je er aan komt, zodat er alvast iets ondernomen kan worden. Hoe eerder jouw dier wordt behandelt, hoe groter de kans dat hij goed herstelt.








Is het te voorkomen?


Ik denk dat het lastig wordt, omdat adders op steeds meer plekken kunnen voorkomen. Er zijn plaatsen die eigenlijk niet voor ons mensen vrij toegankelijk zijn, maar met de drukte die de coronatijd met zich meebrengt zijn er genoeg mensen die letterlijk buiten de gebaande paden gaan. Tja.. en dat kunnen juist plekken zijn waar adders ongestoord denken te kunnen gaan liggen zonnen.

Uiteraard kan het ook gebeuren met loslopende honden die de struiken in gaan, maar dat is echt niet de enige mogelijkheid: ook aangelijnd kunnen honden worden gebeten. Probeer weg te blijven van plekken waar veel vuil en rotzooi wordt neer gegooid. Dit trekt knaagdieren (als muizen) aan en knaagdieren trekken weer adders aan.

Blijf zoveel mogelijk uit het lange gras en de bosjes en als je een adder ziet, probeer er dan niet heel sneaky langs te lopen. De kans dat hij alsnog schrikt en bijt is zeer zeker aanwezig. Draai om en kies een andere weg.




Is er dan verder niks wat we zelf kunnen doen bij een adderbeet?


Jawel. Zeker niet ter vervanging van de dierenarts, want dat is wel prioriteit nummer 1.

Maar er is een heel mooi klassiek homeopathisch middel wat je hiervoor zeker in je ehbo-doos zou kunnen hebben. Of beter nog: mee zou kunnen nemen als je gaat wandelen. Ik mag op social media geen specifieke middelen noemen, dus als je hier meer over wilt weten dan kun je uiteraard contact met me opnemen. Je kunt dit middel alvast toedienen wanneer zich symptomen gaan ontwikkelen.


Dit artikel schrijf ik zeker niet om je bang te maken. Het gaat me er alleen om dat je weet welke gevolgen een adderbeet kan hebben. Het is niet ondenkbaar dat het zou kunnen gebeuren. Jaren geleden ben ik zelf door een adder gebeten, en ik kan je zeggen: ik schrok me dood. Gewoon omdat ik geen flauw idee had wat er was gebeurd. Ik was precies in de juiste omgeving: hoog gras, stapel hout, ik wilde een bal pakken en hoppa... daar kwam 'ie. Gelukkig was ik snel weer de oude na huisartsbezoek, maar sindsdien kijk ik wel goed uit waar ik loop. Zowel voor mezelf als voor Morris. En ik weet in elk geval wat te doen als het gebeurd.

Al is het ook nog maar de vraag of ik dan werkelijk zo cool kan blijven.. laten we hopen dat het niet nodig is!








Honden en autisme; is het mogelijk?

Geplaatst op 5 april, 2021 om 7:40 Comments reacties (8)




Kunnen honden autisme hebben? Je vraagt het je misschien weleens af, als je bij je eigen hond of de hond van een ander bepaalde gedragingen ziet die je niet verwacht. Er wordt soms wel een gekscherend gezegd 'nou, volgens mij is 'ie autistisch'. En daar wordt dan hartelijk om gelachen.


Misschien snij ik een onderwerp aan wat jullie vergezocht vinden. Het is misschien ook wat controversieel; mag je iets wat vooral in onze mensenwereld wordt gezien doortrekken naar dieren? Ik zie niet in waarom niet. Ik vind het altijd wel nuttig om verder te kijken, oorzaken te zoeken van gedrag waar geen 1-2-3 verklaring voor is te vinden. Er zijn genoeg mensen die dit onzin vinden, en dat mag. Er zijn er onder jullie misschien ook een aantal die het wel interessant vindt en dat is nou juist precies mijn bedoeling.


Overweeg gewoon eens of er een kern van waarheid in kan zitten. Lees het stuk en doe er iets mee. Of niet.

Wanneer je met je dierenarts praat over de mogelijkheid of honden autisme zouden kunnen hebben dan is de kans groot dat hij nee zegt. Gewoon omdat er 'niet voldoende bewijs is'. En daarmee wordt, zoals velen wel weten, heel veel afgedaan. Al ligt het er wel aan welke dierenarts je hebt hoor. Er is een groot verschil tussen de reguliere zorg en de holistische zorg. Met name holistisch dierenartsen scharen zich achter de gedachte dat er wel degelijk sprake kan zijn van autistische gedragingen onder honden.


Onderzoekers zijn al een tijdje bezig met de vraag of honden autisme kunnen hebben. In 2015 heeft Dr. Nicolas Dodman op het Amerikaanse College van Veterinair Gedragsdeskundigen een rapport gepresenteerd over staartjagende Bull Terriers. Hij zei hierbij een aantal overeenkomsten gevonden te hebben tussen autisme bij mensen en het gedrag dat deze honden lieten zien. Tot zover kan iedereen hier nog wel in mee, denk ik. Maar wat als we gaan nadenken over de mogelijke oorzaken? Of het feit dat er misschien ook iets aan te doen is?



WAT IS AUTISME?


De meeste mensen zijn wel, of tot op zekere hoogte, bekend met autisme bij mensen. Het is een verzameling gedragingen met uiteenlopende milde tot heel serieuze kenmerken of ziektebeelden. Als voorbeeld: het Asperger-Syndroom is een vorm van autisme bij mensen. Autisme kan inhouden dat mensen moeilijkheden hebben met sociale interactie. Het kan beperkte, herhaaldelijke patronen in gedrag, interesses of activiteiten laten zien. Typische gedragingen kunnen onder andere zijn:


- overmatig gespannen zijn wanneer er iets angstigs of spannends gebeurt

- woedeuitbarstingen door spanning, die agressief kunnen zijn

- gevoeligheid voor geluid

- schade aan de zenuwen die zorgen voor smaak en reuk

- voedingsstoornissen

- spijsverteringsklachten

- verlies van herkenning of gevoelsband met familie of naasten


Mensen met autisme kunnen soms moeilijkheden hebben met leren. Zij kunnen hierin ook achteruitgang ondervinden, kwaliteiten die zij eerder goed beheersten verliezen. Kinderen ontwikkelen in meerdere mate problemen in de motoriek. Er kan een angst zijn voor vreemden en voor vreemde situaties of verandering.

Autisme kan ook obsessief herhaaldelijk gedrag of gewoontes die stevig vastgehouden worden. Hierbij zien we ook het vermijden van oogcontact en moeilijkheden met sociaal contact. Autistische mensen kunnen een afkeer hebben van lichamelijk contact of wanneer ze het gevoel hebben beperkt te worden door regels die hen opgelegd worden.

Al deze gedragingen kunnen we, mits goed vertaald, ook herleiden naar honden. Het gaat hierbij dan niet om een enkele situatie maar een patroon van gedragingen, het resultaat van alles bij elkaar.






AUTISME BIJ HONDEN


Zoals ik al aangaf, is autisme bij honden een complex onderwerp. Maar dat maakt het alleen maar interessanter. Net als een groot deel van de holistische dierenartsen ben ik ook van mening dat er wel degelijk sprake kan zijn van autisme. Vooral wanneer wordt gekeken naar a-typisch herhaaldelijk gedrag en bepaalde gradaties van toegenomen sociale interactie. En dit kan dan spelen zowel tegenover mensen als tegenover andere honden.


Ik noemde al dat een aantal veterinaire gedragsdeskundigen het staartjagen onder Bull Terriers heeft onderzocht. Uiteindelijk kwamen zij tot de conclusie dat dit staartjagen valt onder dwangmatig gedrag.

Maar Dr. Dodman vond ook nog andere overeenkomstige gedragingen. Veel van deze honden, met name de reuen, lieten explosieve agressie zien. De honden waren ook nog eens gevoelig voor toevallen. Een aantal staarde voortdurend naar de muur of in de lucht en de beweging verliep in slow motion.


Onderzoek

De studie uit 2011 observeerde specifieke eigenschappen en DNA-analyses van 132 Bull Terriers. Onder hen waren 55 staartjagers en 77 controle-honden (niet staart-jagers). Zij zagen dat staartjagen meer voorkwam bij reuen, een relatie heeft met een soort trance-achtig gedrag en gelinkt is aan episodes van gewelddadige en explosieve agressie.

De onderzoekers concludeerden dat obsessief staartjagen een dierlijke vorm kon zijn van autisme. Wanneer zij de studie gingen uitbreiden, hoorden zij van eigenaren dat deze honden als 'a-sociaal' werden bestempeld. Deze honden hadden een obsessie voor voorwerpen, ze konden lange tijd staren naar een enkel voorwerp in de ruimte. Beide kenmerken passen bij autisme.

Maar... zoals bij vele studies waren de 'echte' wetenschappers het hier uiteraard niet mee eens en weigerden het onderzoek te publiceren. Er zat voor de onderzoekers niks anders op dan de studie verder uit te breiden, maar dan minder publiekelijk.


Toegevoegde analyses

Zij gingen kijken naar twee biomarkers die gebruikt werden bij autisme onder mensen:

- NT: een keten van 13 aminozuren, neurotensine genoemd. Dit is onder andere betrokken bij de regulering van dopamine en is mede verantwoordelijk voor een verhoogde bewegingsactiviteit.

- CRH: het hypothalamus hormoon (dit maakt ons stress-bestendig, remt ontstekingen en bepaalt het dag/nacht ritme.


Toen zij een aantal van de Bull Terriers onderzochten, zagen zij dat de niveau's van zowel NT als CRH hoog waren bij de staartjagende honden. Nadat zij dit hadden gevonden, waren wetenschappers bereid het onderzoek alsnog te publiceren.


Het onderzoek liet ook zien dat deze vorm van autisme bij honden na gebruik van dezelfde soort medicatie als bij mensen (Prozac bijvoorbeeld) gelijke resultaten gaf. Veel van de honden had eveneens huid en spijsverteringsproblemen. Dit komt ook veelvuldig voor bij mensen met autisme.

Deze bevindingen zorgden ervoor dat zij bleven onderzoeken en tot op de dag van vandaag zijn zij hier nog mee bezig omdat onderzoek nooit klaar is.

Helaas wordt na al deze bevindingen door de reguliere diergeneeskunde 'de eventuele mogelijkheid tot aanwezigheid van autisme' vooral aangeschreven als een genetisch probleem. Erfelijk dus.






Oke, het is al heel fijn dat er een aantal reguliere dierenartsen onderkend dat autisme bij honden (waarschijnlijk) wel kan voorkomen. Maar missen zij niet ontzettend en enorm de olifant in de kamer?!

Ik bedoel hiermee; waarom alleen een erfelijk probleem? Wat te denken van andere oorzaken? En dan doel ik op de mogelijke oorzaak die bij heel erg veel gedragingen en aandoeningen wel wat meer aandacht mag krijgen: vaccinaties! Zoals we vaker zien leggen holistisch dierenartsen wel degelijk een link tussen overvaccinatie als trigger voor autistische gedragingen bij honden.



VACCINATIE EN AUTISME BIJ HONDEN


Wat de reguliere zorg ook zegt: autisme is naar mijn mening nooit alleen toebedeeld tot erfelijke gevoeligheid. Er zijn echt ook nog andere factoren die invloed hebben op de ontwikkeling van de genen. Een belangrijke is neurologische ontsteking, die kan leiden tot een verlies van functionele verbindingen in de hersenen. Ontstekingen van het spijsverteringssysteem kan ook meespelen. Maar ik denk dat de grootste factor die invloed heeft op ontstekingen in de hersenen toch echt wel gezocht mag worden in vaccinaties. Wat te denken van alle verontreinigingen die we kunnen vinden in vaccins?


Er zijn twee zeer schadelijke types verontreinigingen waarvan ik gelijk geloof dat ze niet veel goeds te weeg brengen. MIT-onderzoeker Dr. Stephanie Seneff heeft al eens uitgesproken dat er een link is tussen glyfosaat en het voorkomen van autisme bij mensen. Glyfosaat is al lange tijd onvermijdelijk in onze omgeving. Het wordt aan de landbouwdieren gevoerd dus hoe groot is de kans dat ook onze voedselvoorraad ermee is besmet? Heel groot. En net als in ons voedsel, wordt het ook gebruikt in vaccins.


Glyfosaat

Glyfosaat kan de effecten verergeren van andere toxische stoffen. Kwik is hier een voorbeeld van.


Metalen

Het is geen geheim dat kwikvergiftiging neurologische en hormonale klachten kan geven (onder andere). Studies laten zien dat testosteron kwik nog giftiger kan maken. Dit zou kunnen verklaren waarom de reuen in het Bull Terrier onderzoek extra veel symptomen lieten zien.

Zware metalen en metalen in het algemeen zijn nog steeds een groot onderdeel van de vaccinproductie. Kwik, aluminium, antimonium, zirconium; we kunnen het er allemaal in vinden. Als we maar goed opletten..






De belangrijke, machtige medische wereld weigert pertinent toe te geven en te onderkennen dat vaccins autisme kunnen triggeren. Het blijft maar bij 'geen link met...' Studies worden aan de kant gelegd en alles wat hen tegen de haren in strijkt moet het onderspit delven. Het is niet compleet, het is onacceptabel.. bla bla.

Wel bijzonder, want zodra het Astra Zenica vaccin tegen Covid-19 ook maar een griebeltje kans op trombose geeft, wordt het uit de handel gehaald. Maar ja, dat gaat om mensen. Niet om dieren.


Voor hondeneigenaren is het ook nog steeds niet duidelijk. Zij weten niet wat er met hun 'onhandelbare, afstandelijke hond' aan de hand is. En dat maakt het triest. Want deze honden worden niet begrepen. Er wordt deskundige na deskundige bijgehaald, allemaal tot de conclusie komend dat 'er niks meer mee te beginnen is'.


Gelukkig zijn er meer en meer gedragsdeskundigen tegenwoordig die wel verder kijken dan de geijkte paden en die eigenaren er op kunnen wijzen dat het gedrag van hun hond niet iets is wat hij/zij express doet. Dat het geen kwade opzet is als de hond geen fysiek contact zoekt, veel afgezonderd ligt, de weg kwijt lijkt te zijn als er een andere kant op wordt gewandeld, noem maar op. Dat hij niet a-sociaal is als hij niet graag met andere honden speelt of mensen uit de weg gaat. Het is niet iets waar hij opzettelijk voor kiest, hij kan niet anders en weet niet beter. Maar voor het zover is, dat eigenaren zich daar bewust van kunnen zijn, gaat er vaak nog het nodig mis..



AFWIJKEND GEDRAG MET DE DOOD TOT GEVOLG..


Autistische gedragingen bij honden die vervolgens niet begrepen of onderkend worden kunnen  grote gevolgen hebben. De hond past niet meer in het gezin, voldoet niet aan het ideaal beeld, wordt gezien als gevaar voor de omgeving, noem maar op. En eindigt in een asiel, onherplaatsbaar want wie wil zo'n hond nog een toekomst geven? Enige wat uiteindelijk overblijft is inslapen. Onbegrepen maakt onbemind..

Om nog even terug te komen: vaccinaties zijn in onze samenleving een gewoonte. Wil je gezond blijven, dan vaccineer je. Ik vind dat hier wel wat kritischer naar mag worden gekeken. Met name omdat ik er van overtuigd ben dat dit gevolgen kan hebben. Vervelende gevolgen. Onnodige gevolgen. Autisme bij honden gaat me aan het hart. Het doet zeer om te zien dat er dingen gebeuren die dit soort zware gevolgen kunnen hebben. Het onbegrip dat dit oplevert en de soms heel akelige manier waarop hiermee omgegaan wordt.


Als wij als mensen zomaar iets ingespoten krijgen dan hebben wij op zijn minst nog de mogelijkheid om weerstand te tonen. Ons af te vragen of dit wel nodig is. Bij honden spuiten we er alles in waarvan we denken dat het weleens nut zou kunnen hebben, of dit nut nou bewezen is of niet. Dat maakt niet uit. Naar gevolgen wordt al helemaal niet gekeken. Laat staan naar veiligheid en doelmatigheid.


Ik zei het al; autisme is een heel complex onderwerp. Er spelen heel veel factoren mee, zoals:


- slechte opname van voedingsstoffen

- genetica

- vaccinaties

- virussen

- metalen

- genetisch gemanipuleerd voedsel

- giftige chemicalien en medicatie

- mogelijk radio-actieve straling


Al deze dingen beinvloeden de omstandigheden binnen autisme. Omgevingsfactoren spelen absoluut een belangrijke rol. Maar onderschat nooit of te nimmer de invloed van vaccinaties!






BEHANDELING VAN SYMPTOMEN BIJ HONDEN DIE OVEREEN KOMEN MET AUTISME


Mocht jij nou het gevoel hebben dat dit verhaal misschien wel overeen komt met bepaalde gedragingen die jij ziet bij jouw hond, dan is het geen schande het hier eens met iemand over te hebben. En ook te denken aan eventuele mogelijkheden tot behandeling. Je hoeft je hierbij echt niet te richten tot zware medicatie als Prozac.

Een holistisch dierenarts kan je helpen om te zoeken naar de beste manier van behandelen, en jouw verhaal en dat van jouw hond, heel serieus nemen. Belangrijk is een goede basisgezondheid en daar kun je naar toe werken, ook als je voor het eerst hiervan hoort. Een holistisch dierenarts zal een behandeling waarschijnlijk richten op de zware metalen, de voeding en de vaccinaties.


De kans is groot dat er wordt gesproken over het kritisch kijken naar vaccinaties, misschien zelfs wel om alle vaccinaties te stoppen. Advies 1 is om, mocht het nodig zijn, alleen 100% gezonde honden te vaccineren. En met gezond bedoelen we dan ook gezond op alle vlakken: fysiek, mentaal en emotioneel. Als jouw hond gedragingen laat zien die er op kunnen wijzen dat iets aan de hand zou kunnen zijn, dan valt dat dus niet onder 100% gezond, vind ik. Je zou dan ook voorzichtig moeten omgaan met vaccineren.


Veel hondeneigenaren zijn nog steeds in de veronderstelling dat gedrag alleen een trainingsdingetje is. Er heeft een trainer of gedragsdeskundige naar gekeken, er verandert niks en that's it. Met in een aantal gevallen best desastreuze gevolgen.

En dat eigenlijk, als je het goed bekijkt, puur omdat de hond gewoon niet begrepen wordt en niet 'in het perfecte plaatje' past. Vooral omdat er nog steeds een bepaald gedachtegoed heerst waarbij 'de hond onder alle omstandigheden te doen heeft wat jij zegt' en daarvoor wordt heel ver gegaan qua leermethodes.


Ik heb al aangegeven dat ik blij ben dat ik inmiddels een aantal hele fijne trainers en gedragsdeskundigen ken die verder kijken dan dat perfecte plaatje. Ik weet dan ook dat wanneer ik hondeneigenaren naar hen kan doorsturen dat zij alles uit de kast halen om de gehele hond te bekijken, en in hun vakgebied dus eigenlijk ook holistisch werken. Heerlijk is dat.



Natuurlijk behandelen met homeopathie of spagyriek


Meer dan 150 jaar geleden heeft homeopaat Dr. J. Compton Burnett al de meest belangrijke homeopathische remedies benoemd die passen bij het beeld 'never well since vaccination' (nooit meer de oude na vaccinatie).

Klassieke homeopathie heeft een lange, succesvolle geschiedenis in de behandeling van patienten die klachten kregen na vaccinatie. Goed gekozen middelen kunnen zorgen voor verbetering bij mentale, emotionele en fysieke problemen die zijn ontstaan. Eigenlijk geldt hetzelfde voor spagyriek. Ook een heel mooie vorm van natuurlijk genezen, en een prachtige aanvulling op de klassieke homeopatie.


Maar er is, net als bij alle andere natuurlijke behandelingen, geen middel wat werkt bij alle honden en in alle gevallen. Jouw hond is immers niet het zelfde als de hond van de buurman van je zus. Je zult dus, wanneer je serieus iets wilt aanpakken, echt contact op moeten nemen met een klassiek veterinair homeopaat of spagyriek therapeut.

Alleen dan is het mogelijk om, door middel van een uitgebreid consult, alles goed op een rij te zetten en een compleet beeld te krijgen van jouw hond en jullie situatie zodat precies de juiste middelen daarop kunnen worden samengesteld.


Mocht jouw hond ongeacht welk symptoom dan ook laten zien na vaccinatie, of 'speelt' er al iets sinds jouw hond een pup was, dan zou ik je echt kunnen aanraden hierbij advies te vragen. Geef niet zomaar op, omdat je denkt dat het nou eenmaal bij jouw hond hoort, of omdat iedereen zegt dat je het maar moet accepteren. Er is veel mogelijk, en aandacht besteden is stap nummer 1!






Leaky Gut - Een lekkende darm: hoe en wat?

Geplaatst op 27 maart, 2021 om 11:00 Comments reacties (3)

 





LEAKY GUT - EEN LEKKENDE DARM: HOE EN WAT?


Het Leaky Gut Syndroom betreft een aandoening aan de darm. De officiële benaming is Nutritioneel Hyperpermeabiliteit Syndroom. Een hele mond vol, en een heerlijk woord om over te struikelen dus we houden het voor nu even bij 'een lekkende darm'. Een aandoening waar best veel, in mijn ogen steeds meer, honden mee te maken krijgen. Niet meteen heel eenvoudig vastgesteld met een diagnose, maar vooral nadat er na het optreden van allerlei (ogenschijnlijk heel verschillende) symptomen zijn gaan optreden. Van jeuk tot extreem verharen en van steeds terugkerende oorontstekingen tot herhaaldelijke wormbesmettingen.

Medicatie op medicatie volgt, vaak heftig en langdurend. Eigenaren gaan van hot naar her, om vervolgens door de bomen het bos niet meer te zien. Jammer is dat, want in veel gevallen kunnen een heel scala aan klachten terug herleid worden naar 1 oorzaak: een lekkende darm.


(Ik heb dit artikel ergens in 2016 ook al eens geplaatst, maar ik vind het wel weer eens tijd om op herhaling te gaan dus ik heb hem wat aangepast en opgefrist. Ik breng het nog maar eens onder de aandacht omdat ik het gevoel heb dat er vaak te lang wordt gemodderd, niet snel genoeg naar de oorzaak wordt gezocht. Bij deze dus nogmaals. Ik hoef het vast niet meer te zeggen, maar voor wie mij nog niet kent: ik ga niet in discussie. Als er perse iets van je hart moet en je vermoed dat iedereen dit moet weten, plaats dan gerust je reactie maar ik zal er niet op in gaan. Vindt je dat er iets niet klopt, bel of mail me dan even. Dan neem ik daar alle tijd voor)



WAT GEBEURT ER BIJ EEN LEKKENDE DARM?


Het beschermende slijmvlies van de darmen is meer doorlaatbaar (poreus) dan gewoonlijk. Er is sprake van abnormaal grote ruimten tussen de cellen van de darmwand. Door deze ruimten kunnen bacteriën, schimmels, parasieten en hun giftige stoffen, onverteerbare voedseldeeltjes en afvalstoffen die normaal niet in het bloed worden opgenomen omdat ze worden tegen gehouden door de cellen (die zorgen voor bescherming, nu wel de bloedbaan bereiken.

Via een gezonde darmwand kunnen alleen elementaire voedingsstoffen in de bloedbaan worden opgenomen. Wanneer de darmwand echter is beschadigd komen ook grotere deeltjes als onvolledig verteerbare eiwitten, vetten en toxines in het bloed. Het lichaam beschouwt deze deeltjes als 'vreemd' en vormt (in een poging indringers onschadelijk te maken) antistoffen. Dit gaat langdurig zo door. Het immuunsysteem blijft maar antistoffen aanmaken.



AUTO-IMMUUN


Er gaat nogal eens iets mis in het afweerproces omdat dierlijke weefsels plekken hebben die erg lijken op de antigenen van voedingsmiddelen, bacteriën, parasieten of schimmels. Het immuunsysteem vergist zich en gaan antilichamen aanmaken tegen de eigen lichaamsweefsel. Hierdoor ontstaat een chronische ontsteking, een auto-immuunziekte. Als dit gebeurt in een gewricht, kan zich artritis ontwikkelen. Manifesteert het zich in de bloedvaten, dan kan dit leiden tot vasculitis. Als de antilichamen het slijmvlies van de darm zelf aanvallen, kan dat colitis (dikke darm ontsteking) tot gevolg hebben. Het is dus duidelijk dat elk orgaan en elk weefsel aangedaan kan worden.



AFWEERFUNCTIE


De ontsteking die het Leaky Gut Syndroom veroorzaakt beschadigt ook de beschermende laag in de darm die wordt gevormd door Immuunglobuline A. Dit komt normaal gesproken voor in een gezonde darm (het overgrote deel van het immuunsysteem bevindt zich in de darm). Omdat dit beschermt tegen infecties zullen honden met een lekkende darm minder bestand zijn tegen bacteriën, virussen, parasieten, enzovoort. Deze kunnen in de bloedbaan terecht komen en praktisch elk weefsel of orgaan infecteren.






MINERALENTEKORT


Het Leaky Gut Syndroom veroorzaakt ook een hele rij mineraaltekorten, omdat de transporteiwitten in het darmstelsel die nodig zijn voor vervoer van mineralen naar de bloedbaan, beschadigd zijn door het ontstekingsproces. Magnesiumgebrek in de rode bloedcellen bijvoorbeeld. Als het transporteiwit voor magnesium is beschadigd dan ontstaat er magnesiumtekort door slechte opname in het bloed (malabsorptie). Een gebrek aan zink door malabsorptie kan leiden tot haaruitval of kaalheid (alopecia). Ook is zink belangrijk voor een gezond darmslijmvlies. Malabsorptie van calcium, borium, silicium en mangaan kan problemen met het beendergestel geven. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen van mineralentekorten en de gevolgen hiervan.



MOGELIJKE OORZAKEN VAN LEAKY GUT SYNDROOM


- niet onderkende voedingsallergie of intolerantie

- granen, peulvruchten en groenten uit de zwarte nachtschadefamilie

- overmatige groei van abnormale darmflora (bacterie, parasiet, gist) vaak als gevolg van (langdurig of herhaaldelijk) antibiotica-gebruik

- voedselbesmetting met schimmels of gisten, parasieten

- Non Steroid Anti Inflammatory Drugs (NSAID's)

- gebruik van corticosteroïden (Prednison), antihistamines, hartwormmedicatie

- hormoonpreparaten

- schimmels (mycotoxinen) in granen, fruit en geraffineerde koolhydraten

- bestaande darmaandoeningen en - afwijkingen

- erfelijke belasting

- chronische stress

- te vroeg afspenen van pups

- overgevoeligheid voor chemicaliën

- vaccinaties

- chemische wormmiddelen

- chemische vlooien/tekenmiddelen inwendig

- auto-immuunziektes

- bewerkte voeding



Daarnaast hebben we nog de voedselgerelateerde veroorzakers van een lekkende darm. Hieronder vallen:


- Glyfosaat: een organische fosforverbinding die ook onder de antibiotica valt. Jarenlang is glyfosaat op de markt geweest onder de naam 'Round Up' en vooral gebruikt als onkruidverdelger. We vinden glyfosaat in zo ongeveer alle hondenvoeders die granen of peulvruchten bevatten. De ingredienten met het hoogste gehalte glyfosaat zijn haver, tarwe, soja, aardappelen en peulvruchten als kikkererwten, erwten en pinda's. Glyfosaat wordt ook gevonden in de meeste granen.

- Lectine: eiwitten in planten die zich gedragen als verdedigingsmechanisme tegen indingers. Lectine valt het darmslijmvlies aan en veroorzaakt ontstekingen. Bonen, sojabonen, linzen en andere peulvruchten bevatten de hoogste concentratie lectine van alle voedselgroepen. Dit geldt ook voor de nachtschadefamilie zoals pepers, aardappelen en tomaten. Lectine is echter ook te vinden in de meeste granen, met uitzondering van sorghum en gierst.

- Gluten: veel honden zijn gevoelig voor gluten. Wanneer zij gluten eten dan produceert de dunne darm het eiwit zonuline dat ervoor zorgt dat de zeer smalle kanalen die tussen de cellen van de darmwand lopen (tight junctions) zich openen waardoor doorlaatbaarheid ontstaat.

- Mycotoxinen: dit zijn kankerverwekkende schimmels die groeien op granen, peulvruchten en andere zetmeelhoudende planten. Deze schimmels zijn in heel veel diervoedingen te vinden. Sterker nog: het merk Purina noemt het zelfs 'onvermijdelijke verontreiniging'... Mycotinen hebben laten zien dat ze de doorlaatbaarheid van de darm verhogen in bijna alle diersoorten.

- Melkproducten: de meeste honden hebben niet de mogelijkheid het enzym lactase te produceren, wat nodig is om lactose in veel melkproducten te verteren. Melkwei en caseine (kaasstof) zijn eiwitten in melk die ook darmontstekingen kunnen veroorzaken. Erger nog; ze delen een gelijke molecuulstructuur en de helft van de mensen die glutenintolerant zijn, zijn ook intolerant voor caseine. Schapen- en geitenmelk hebben een ander type caseine, waardoor het voor veel honden beter te verdragen is. Maar als jouw hond lactose-intolerantie heeft, zijn ook schapen- en geitenmelk ondanks deze betere verteerbaarheid nog steeds hoog in lactose.





VERSCHIJNSELEN DIE WE KUNNEN ZIEN BIJ EEN LEAKY GUT SYNDROOM


- diarree, winderigheid, krampen, constipatie

- chronische oorproblemen, huidproblemen, jeuk

- herhaaldelijk tranende ogen, penetrante geur van de huid

- overmatig verharen, terugkerende wormbesmettingen

- vermoeidheid/sloomheid, vraatzucht, constipatie, depressie

- verwardheid, prikkelbaarheid, hyperactief gedrag

- herhaaldelijke ontstekingen van neus, ogen, keel of oren

- buikpijn, misselijkheid, overgeven

- onverklaarbare spijsverteringsstoornissen

- verhoogde vatbaarheid voor infecties

- oedeemvorming, eczeem, kortademigheid

- giardia-infecties die niet voorbij gaan



VEEL VOORKOMENDE MOGELIJKE GEVOLGEN


Wanneer een Leaky Gut Syndroom onbehandeld blijft kunnen er een aantal gevolgen optreden en we kunnen dan de volgende verschijnselen tegenkomen:

- verstoorde darmflora; blijvende overwoekering van ongustige bacteriën en/of schimmels

- voedselallergie en/of voedselintolerantie

- meervoudige chemische overgevoeligheid

- chronische vermoeidheid

- prikkelbare darm

- chronische huid/oor aandoeningen

- reumatische aandoeningen

- auto-immuunziektes als alopecia, artritis, colitis, diabetes, enz.



BEHANDELING


Het oppervlakkige darmslijmvlies heeft de mogelijkheid zich te herstellen. Als alle potentieel irriterende stoffen worden geëlimineerd is dat mogelijk. Als de beschadiging dieper gaat dan alleen het oppervlak duurt het herstellen uiteraard wat langer. Geen hond is het zelfde, de symptomen kunnen verschillen, evenals de ernst van de aandoening. Daarom is de behandeling van een Leaky Gut er wel één op maat. Genezing van de darm is een absolute voorwaarde voor algeheel herstel. En genezing vindt vaak niet plaats door maar een enkele wijziging, vaak is er meer nodig. Naast verandering van voeding ook de behandeling complementeren met bijvoorbeeld L-glutamine, een belangrijk aminozuur. Een essentieel onderdeel om een lekkende darm te verhelpen omdat het de eigenschap heeft de darmwand te repareren en te helen. Bovendien levert het een bijdrage aan het bereiken van een goede ph-waarde. L-glutamine kan worden geproduceerd door het eigen lichaam maar in veel gevallen wordt het meer verbruikt dan er wordt aangemaakt. De oorzaak hiervan kan liggen op verschilende gebieden: medicatie, pancreatitis, darmproblemen, stress, operatie, ontstekingen, verwondingen, enzovoort.

Het is dus heel belangrijk het dier in zijn geheel te bekijken. Wat bij de ene hond als 'missing link' wordt ervaren, hoeft dat bij de andere hond niet te doen.






VOEDINGSCONSULT / KLASSIEKE HOMEOPATHIE


Tijdens een voedingsconsult wordt op uitgebreide wijze het voedingspatroon van uw hond bekeken en uitgevraagd. Ook komen alle symptomen aan bod. Samen gaan we dan kijken wat voor uw hond eventueel als belastend kan worden gezien en welke aanpassingen kunnen worden gedaan. Uiteraard kan daarnaast ook worden gekozen voor een klassieke homeopathische behandeling. Ook bespreken we alle andere mogelijke oorzaken en bezwarende omstandigheden waardoor klachten zouden zijn kunnen ontstaan. Dit kan inhouden dat we de medische geschiedenis op chronologische volgorde gaan bekijken en bespreken. Het hele plaatje wordt op deze manier compleet en alleen dan is het mogelijk een juiste behandeling op te starten.

Ik wil nog de opmerking plaatsen dat niet ieder afzonderlijk symptoom zoals hierboven beschreven betekent dat de hond automatisch een Leaky Gut heeft. Ik vind het alleen belangrijk dat mensen weten dat het bestaat, en dat heel erg veel verschillende symptomen samen heel goed één aandoening kunnen vormen.

Dat het niet nodig of zelfs tijdverspilling is om alle symptomen regulier apart te behandelen, maar dat alles met elkaar kan samenhangen. Het is heel jammer dat dit niet wat vaker sneller gezien wordt. Meestal hoor ik over een scala aan bloedonderzoeken, allergietesten, enzovoort. Uiteraard is het goed om dingen uit te sluiten, maar mocht er niet direct een oorzaak benoemd kunnen worden dan is het heel goed om op een andere, natuurlijke wijze door te zoeken. Er is op deze manier echt onvoorstelbaar veel mogelijk.


Winterweer? Pas op voor strooizout!

Geplaatst op 6 februari, 2021 om 0:30 Comments reacties (0)





WINTERWEER: PAS OP MET STROOIZOUT!



Het lijkt erop dat we winters weer krijgen. Volgens verschillende berichten met een flinke hoeveelheid sneeuw en bijzonder frisse temperaturen. Je houdt ervan of niet, maar ik vind het wel even belangrijk om aan te halen goed op te letten met strooizout.


We kennen het vast: die situaties waarbij je achter een strooiwagen rijdt. Goed dat ze er zijn natuurlijk, maar niet fijn om er pal achter te zitten. Behalve dat je ruitenwissers het schoonmaken haast niet aan kunnen, is het ook niet echt goed voor je auto. De wasstraat heeft een drukke taak in periodes van sneeuwval en strooizout.

Grappig, wij willen liever niet dat onze auto's te lijden hebben onder de winterse omstandigheden, maar we letten toch minder goed op onze honden als ze in aanraking komen met strooizout. En dan te bedenken dat er heel wat giftige stoffen aanwezig zijn in dit goedje, zoals magnesiumchloride, kaliumchloride, natriumchloride, calciumchloride, natriumacetaat, calcium carbonaat, calcium magnesiumacetaat en koelvloeistof.


Magnesiumchloride

Kan zeer irriterend werken op het spijsverteringssysteem, en grote klachten geven bij dieren met nierklachten.


Kaliumchloride

Grote hoeveelheden kan leiden tot kaliumvergiftiging en zelfs dodelijk zijn voor honden. In kleinere hoeveelheden kan het overgeven en diarree veroorzaken.


Natriumchloride

Kan ernstige spijsverteringsklachten veroorzaken met daarbij bloederig overgeven en bloederige diarree.


Calciumchloride, natriumacetaat, calcium carbonaat, calcium magnesiumacetaat en koelvloeistof

De calciumzouten zijn het meest gevaarlijk omdat ze hetzelfde effect kunnen hebben als antivries. Ze zijn hoogst giftig en kunnen dodelijk zijn wanneer jouw dier ze binnen krijgt. Blijf er dus ver van weg!



Mocht jouw dier iets binnen krijgen van het strooizout en hier echt last van krijgen dan kun je de volgende symptomen zien:

Verwardheid, uit balans zijn, waggelen, omvallen, extreem gaan drinken, gevoelige buikstreek, toevallen, opgezette buik, sloomheid, overgeven en diarree.

Als je weet dat hij iets heeft binnen gekregen, dan is het verstandig heel goed op te letten. Merk je ook maar iets, onderneem dan gelijk actie en neem contact op met je dierenarts.






WAT TE DOEN?


Het meest verstandige en veilige is om weg te blijven van plekken waar wordt gestrooid, maar dit is niet altijd mogelijk. Moet jouw hond toch langs plekken waar strooizout ligt? Zorg dan in elk geval dat hij het niet binnen krijgt. Blijf niet staan, ga niet gezellig met iemand in gesprek, laat hem niet gaan liggen maar loop door. Hoe minder jouw dier in aanraking kan komen met het zout, hoe beter.


Kom je terug, was dan alle pootjes goed in lauw water om het zout te verwijderen en droog de voetjes daarna goed af. Blijven ze nat, dan zal er ongetwijfeld veel aan worden gelikt en dat is iets wat we graag willen vermijden.


Een extra optie is om schoentjes te gebruiken, maar lang niet elke hond is hiervan gecharmeerd. Mocht de jouwe het geen probleem vinden dan is het een idee om dit te doen. Ook een goede zalf voor de voetzooltjes werkt. Het zorgt er gelijk voor dat het strooizout niet zo invreet in de zooltjes. Mocht jouw hond al geirriteerde voetzooltjes hebben, dan is strooizout in deze wondjes bijzonderlijk pijnlijk.


Wil je rondom je huis iets doen tegen de gladheid, gebruik dan zand bijvoorbeeld. Dit veeg je nadat de sneeuw voorbij is, makkelijk weer weg en het is een stuk veiliger voor de dieren.



Ondanks dit serieuze bericht, wens ik iederen die er van houdt veel sneeuwpret!




Wandel ze!

Geplaatst op 30 januari, 2021 om 8:45 Comments reacties (0)





De meeste honden vinden het heerlijk om te gaan wandelen.

Als hondeneigenaren weten wij (over het algemeen) dat dit ook noodzakelijk is. Niet alleen omdat ze hun behoefte moeten doen, maar ook omdat wandelen ze mentaal en fysiek gezond houdt.


Wanneer we onze beste vrienden leren hoe ze zich gedragen aan het eind van de lijn en alle andere do's & don'ts met betrekking tot hondengedrag tijdens de wandeling dan gaan wij er vanuit dat alles gladjes verloopt. We doen immers alles goed. Gebeurt er tijdens de wandeling iets wat ons niet zint dan leggen wij de verantwoordelijkheid hiervoor bij onze hond. Onze aaibare huisgenoten zijn dan zogenaamd de regels vergeten, hebben geen zin om te luisteren of doen net of wij niet bestaan.


Maar heb je er weleens bij stil gestaan dat wij zelf als wandelpartner ook weleens niet helemaal ideaal zouden kunnen zijn? Dat wij met ons eigen gedrag iets kunnen bewerkstelligen waardoor onze hond letterlijk zijn eigen pad kiest?

Geloof het of niet, ook wij als eigenaar kunnen tijdens het wandelen gedrag laten zien wat eigenlijk 'anders' zou kunnen, net zo goed als dat onze hond dat kan. Hier zijn een paar voorbeelden:



Geen mogelijkheid bieden om te snuffelen


Ik zie het regelmatig; een loopje langs de weg. Aan de lijn, die continu strak staat omdat meneer of mevrouw viervoeter niet doorloopt. Steeds met de neus over de grond wil en een graspol interessanter vindt dan de eigenaar die zo te zien krap in zijn tijd zit. Ook in onze natuurwinkel maak ik het mee. Uiteraard mogen honden bij ons naar binnen, maar willen ze ergens aan ruiken dan worden ze met een ruk terug getrokken, en een 'nee, dat is niet voor jou' volgt.

En dit gebeurt dan zo'n tien keer in vijf minuten.


Ik kan je zeggen: 'ja, dat is wel voor hen, de winkel is er voor hen dus geef ze de kans alle geuren te verwerken'. Wil je niet dat jouw hond ergens aan ruikt? Dan laat je hem fijn thuis.

Het meest belangrijke zintuig van de hond is zijn neus. Hij verkent en ervaart de wereld met de zijn neus. Wat wij hebben met onze ogen, ons zicht, hebben honden met hun neus. Zoals wij afhankelijk zijn van onze ogen om ons te informeren over de wereld om ons heen, zo zijn honden afhankelijk van hun neus.


Ga zelf eens een wandeling maken met je ogen half dicht. Je kunt je dan misschien een beetje inleven in hoe het is om je belangrijkste zintuig maar half te kunnen gebruiken. Het voelt onnatuurlijk, misschien zelfs een beetje intimiderend, en uiteindelijk zelfs oersaai. Honden zijn veel snuffelen buitenshuis nodig. Dit helpt hen om de wereld om zich heen te leren kennen en het stimuleert hen mentaal.






Jouw hond negeren


Helaas zijn er best veel mensen die van alles aan het doen zijn tijdens de wandelingen, behalve het geven van aandacht aan diegene waarmee ze wandelen: hun hond. Omdat er samen wordt gewandeld met iemand anders en we eigenlijk alleen maar in gesprek zijn. Of omdat we iemand tegen komen die we al een tijdje niet hebben gezien. Een kwartier kletsen is zo voorbij, en in die tijd ligt de hond naast onze voeten of scharrelt een beetje rond om zichzelf te vermaken.

Soms zijn wandelingen zo vanzelfsprekend dat het routine wordt. En dan wel zo routinematig, dat er nog maar weinig contact en aandacht is met de hond. Eigenlijk is er voor beide dan maar weinig plezier tijdens de wandeling.



Multi-tasking tijdens het wandelen


In onze huidige maatschappij is het bij je dragen van een mobiele telefoon inmiddels meer regel dan uitzondering. Want je weet maar nooit wie er kan bellen of appen. Je zou iets missen zeg. Er zijn mensen die hun telefoon meenemen voor het geval er iets gebeurt, en dat kan ik me helemaal voorstellen. Dat kan natuurlijk ook gewoon. Deze zit in je zak en is er iets aan de hand, dan pleeg je een telefoontje.


Maar gewoon gezellig een gesprek met iemand voeren terwijl je wandelt met je hond? Nee, ik vind eigenlijk dat hier betere momenten voor zijn. Op het moment dat jij met je telefoon aan je oor druk in gesprek bent, krijg je minder mee van je omgeving en dus van wat er om je heen gebeurt. Je hebt geen contact met je hond, hij of zij gaat zijn eigen gangetje en moet zichzelf vermaken aan de andere kant van de lijn.

En er is er maar eentje die in dit geval aan het kortste eind trekt en dat is de hond. Als ik zoiets zie dan verbeeld ik me altijd dat diegene dan thuiskomt na de wandeling en zegt: nou, ik heb zo lekker met de hond gewandeld...


Hetzelfde geldt uiteraard voor appen, internetten, opzoeken van muziek, enzovoort. En geloof me, ook ik draag mijn telefoon bij me en ook deze rinkelt om de haverklap. Maar ik neem niet op, of ik laat weten dat ik terug bel zodra ik thuis ben. Want op dat moment ben ik er voor mijn hond en ik vind dat ik dat hij mijn 100% aandacht verdiend. Anders hadden we net zo goed thuis kunnen blijven. Bovendien vind ik dat als ik mijn hond los laat lopen, ik niet genoeg mijn aandacht bij hem kan houden als ik uitgebreid aan het bellen ben. Gebeurt er iets, dan ben ik geheid te laat.

Er zijn experts die zeggen dat het zogenaamde multi-tasken rijkelijk overschat wordt. Dat je in werkelijkheid maar met 1 ding echt bezig kunt zijn, de rest is bijzaak. Laten we de wandelen dan op dat moment opschalen naar het meest belangrijke en de rest even als bijzaak zien. Je hond zal je er dankbaar voor zijn.






Het kiezen van de verkeerde halsband, het verkeerde tuig of de verkeerde lijn


Veel mensen beseffen niet hoe belangrijk een goede halsband, een goed passend tuig of een goede lijn is. Honden die vreselijk trekken aan de lijn, en dan met een halsbandje lopen van hooguit een centimeter breed.

Al kuchend, proestend en hoestend wordt iedere voorbijganger begroet. Wat denk je dat dat met zijn luchtpijp doet, of met zijn schildklier? Om nog maar te zwijgen over het snijden in keel en hals.


Of een tuig waar de hond zo'n twee keer in past. Waar hij, als het er echt serieus op aan komt, zo uit kan schieten met alle gevolgen van dien. Of die aan alle kanten overal langs schuurt, waardoor vervelende irritaties op kunnen treden.

Een rollijn die wanneer de hond het op een sprinten zet spontaan uit de hand schiet. Of die jou zelf blessures kan opleveren omdat je niet in de gaten hebt dat jouw hond al aan het eind van de lijn zit, waardoor hij alsnog zo ongeveer je schouder uit de kom trekt.


Wurg- en slipkettingen zouden meteen vervangen moeten worden voor iets anders, iets vriendelijkers. Deze kunnen echt pijn doen en voor hals- en nekblessures zorgen. Denk vooral niet dat je hond er minder door gaat trekken. Mocht je echt een hond hebben die vreselijk trekt aan de lijn, zoek hier dan hulp voor. Dan ben je in elk geval diervriendelijker bezig en misschien merk je dan dat er misschien ook dingen bij jou zelf zijn die wat verandering behoeven.



         



Haal het meeste uit de wandeling met jouw hond


Net als wij mensen, kunnen ook honden baat hebben bij afwisseling in de wandelingen. Dit geldt overigens niet voor alle honden.

Honden die gevoelig zijn voor prikkels, snel uit hun doen zijn in een vreemde omgeving, kunnen een wandeling in de vertrouwde omgeving juist ook meer waarderen. Als er ook andere mensen en honden komen blijven er steeds weer nieuwe geurtjes te ontdekken en de hond kan dit in alle rust opnemen (als hij daar de kans voor krijgt uiteraard).


Maar er zijn dus ook honden die het leuk vinden om nieuwe plekken te ontdekken, te wandelen in een andere omgeving. Het blokje om afgewisseld met een wandeling door het bos. Een lusje erbij, verder dan je behoefte doen en weer naar huis.


Er zijn gelukkig meer dan genoeg manieren om te zorgen voor een beetje afwisseling:



* Doelgericht wandelen

Met specifiek als bedoeling hebben om even op en neer naar de uitlaatplek te gaan, niks meer en niks minder.


* Wandelen met een trainingsaspect

Dit kan dan bedoeld zijn om te leren (beter) aan de lijn te lopen, de basisvaardigheden oefenen van het wandelen, socialisatie en al het andere wat van nut zou kunnen zijn bij het lopen aan de lijn. Dit kan gewoon tussendoor, ook met honden die normaal prima los kunnen lopen. Gewoon om het af en toe eens te oefenen, de kennis te onderhouden voor het geval je het eens nodig mocht zijn.


* De Power-Walk

Een power-walk houdt het bewegingsstelsel van jouw hond gezond of, in geval van blessures, helpt het om weer op gezond niveau te komen. Het is de bedoeling dat je hierbij dus stevig doorstapt, eventueel zelfs hardloopt of fietst met je hond. Ook voor honden met overgewicht kan dit een goede manier zijn om wat kilo's te verliezen. Het gaat hierbij dus vooral om de constante beweging. Geen half uur ballen gooien, dit werkt alleen maar averechts en kan zelfs schade aanrichten.

De power-walk houdt de hond voor een bepaalde tijd in beweging. Achter elkaar, dus geen pauzes om te snuffelen of te spelen met andere honden. Je houdt een constante haalbare snelheid aan, net als wanneer je zelf aan het hardlopen bent (voor de niet-sporters onder ons: je kunt je hier vast een voorstelling bij maken).

Wanneer je dit consequent doet, een tempo aanhoudt wat jouw hond aan kan en dit volgens een vast schema in de week volgt kan het een mooie manier zijn om een gezond gewicht te bereiken en te behouden, spiermassa te kweken en te behouden en zowel een goede fysieke als mentale conditie te bewerkstelligen.


Niet iedere hond is hier geschikt voor, maar veel honden kunnen met de nodige training prima power-walks lopen. Bouw het langzaam op, oefen rustig en ga steeds een klein stapje verder. Kijk wat de hond aan kan. Heb je een hond die het hardlopen alleen kent van het rennen naar de etensbak, op leeftijd is, een chronisch mindere conditie heeft of herstellende is van een ziekte of operatie, informeer dan eerst bij een diererarts of dierfysiotherapeut of het een verstandig idee is en zo ja, hoe dit dan aan te pakken.





* Mentaal stimulerende wandelingen

Veel aangelijnde honden krijgen weinig mogelijkheid om uitgebreid te snuffelen en te onderzoeken. Als zij hiervoor wat meer de kans krijgen komt dit de mentale gezondheid zeker ten goede. Tijdens deze wandelingen krijgt de hond mogelijkheid te snuffelen, alles te ruiken, plasjes te doen waar en wanneer hij wil en op deze manier informatie te geven en op te nemen.


* Snuffelwandelingen

Snuffelwandelingen zijn wandelingen waarbij jouw hond de leiding heeft. Hij gaat, jij volgt. Hij mag ruiken en snuffelen waar hij wil, wanneer hij wil en zolang als hij wil. Blijf hierbij achter je hond, loop dus niet verder bij hem weg. Geloof me, in het begin denk je dat je wortel gaat schieten. Zo lang kan het gesnuffel en geruik dus lijken.

Is jouw hond klaar met snuffelen? Dan loopt hij weer verder en jij volgt. Het kan zomaar zijn dat je in een half uur tijd slechts de helft van je normale wandeling hebt gelopen, maar je zult zien dat jouw hond hier veel meer tevreden maar ook zeker extra moe van is geworden door alle informatie die hij heeft kunnen verzamelen.. Bovendien is het ook leuk om te zien welke route jouw hond zou kiezen als hij het voor het zeggen had.

Het gaat dus nog net weer een stap verder dan de mentaal stimulerende wandeling.


* Verandering van omgeving, richting of wandelroute

In plaats van altijd hetzelfde blokje om in dezelfde richting kun je er eens voor kiezen om in tegengestelde richting te gaan lopen. Of een totaal andere kant op. Misschien zelfs een stuk(je) verder dan een blokje. Iets totaal nieuws kan erg stimulerend werken. Niet alleen voor de hond maar ook voor jezelf. Heb je de beschikking over een auto, rij dan eens een stukje weg van huis en zoek daar een leuke plek. Voor allebei leuk om weer nieuwe dingen te zien, te horen en te ruiken.


* Wandelen met vriendjes

Als jouw hond het leuk vindt om met andere honden samen te zijn, dan zou je kunnen afspreken met andere eigenaren om samen te wandelen. Dit kan de ene keer bij jou in de buurt zijn, de andere keer ergens anders. Je hoeft er natuurlijk ook niet altijd ver voor weg, ook bij jouw in de buurt kun je afspreken om elkaar 'toevallig' tegen te komen. Voor de honden leuk, en voor jezelf misschien ook gezellig.



Zoals je kunt lezen hoeft een wandeling niet pertinent heel lang te zijn. Je meet de waarde van de wandeling voor de hond niet af in afstand, maar in wat hij mee maakt onderweg. De mogelijkheden die hij krijgt om indrukken op te doen, de wereld in zich op te nemen.

Samen met jou. En het meest belangrijke wat jij jouw hond kunt geven is jouw onverdeelde aandacht. Dus: weg met alle afleiding en laat hem merken dat ook jij plezier hebt tijdens jullie wandeling.


Veel wandelplezier. SAMEN!






Geen chemische vlooien- en tekenmiddelen maar wat dan wel?

Geplaatst op 24 januari, 2021 om 8:15 Comments reacties (0)






GEEN CHEMISCHE VLOOIEN- EN TEKENMIDDELEN,


MAAR WAT DAN WEL?



Dit artikel is niet nieuw. Maar: niet afhaken want het blijft actueel! En ik blijf hem graag herhalen.


Ik kan me voorstellen dat wanneer je net mijn pagina hebt ontdekt, je niet helemaal terugkijkt tot het begin..

Daarom herhaal ik hem nog maar een keer. Gewoon omdat het niet vaak genoeg gezegd kan worden, of omdat veel eigenaren zich toch klaarblijkelijk niet helemaal van bewust zijn van de bijwerkingen die chemische vlooien- en tekenmiddelen kunnen hebben.


Daarnaast zijn er natuurlijk een heleboel nieuwe eigenaren bijgekomen in coronatijd, dus ook voor deze mensen is het misschien goed om wat meer te lezen en bewustwording te creeren over datgene wat je waarschijnlijk als heel normaal ervaart, of wat je wordt verteld door de reguliere geneeskunde of op sociale media.


Het lijkt namelijk allemaal heel erg normaal om chemische vlooien- en tekenmiddelen te gebruiken, maar dat zou het eigenlijk niet mogen zijn. Waarom hebben wij lange tijd geleden besloten dat het gewoon is om onze dieren vol te stoppen met tabletten of rijkelijk te besproeien met gif? Daarom ook voor deze mensen nogmaals deze blog!




Een heel klein beetje gif toch maar?!


We kennen ze inmiddels allemaal; de chemische vlooien- en tekenmiddelen voor honden en katten. Ontzettend handige tabletten, banden en pipetjes die ervoor zorgen dat ons dier gevrijwaard blijft van vlooien en teken.

Halleluja, zou je denken. Maar niks is minder waar.

Om iets te doden, ben je iets nodig wat giftig is. Dat snapt iedereen wel, denk ik.

Maar dat je dat giftige product vervolgens toedient aan je hond of aan je kat, dat is iets waar ik met de pet niet bij kan. Hoezeer ons ook massaal wordt verteld dat dat beetje gif absoluut geen kwaad kan, het systematisch toedienen van kleine hoeveelheden kan enorm serieuze gevolgen hebben voor het mentale en fysieke welzijn van uw dier.


Zo langzamerhand is het een beetje een welles-nietes spelletje aan het worden. Eigenaren die hun dier een chemisch vlooien- en/of tekenmiddel geven, vervolgens ontdekken dat het dier symptomen laat zien die het nog niet eerder had en bij navraag alleen maar te horen krijgen dat dat niet te wijten is aan het middel wat is gegeven.


Alsof je als eigenaar spoken ziet. Ja, ammehoela... elke arts die tijdens zijn studie een beetje opgelet heeft, weet dat stoffen die het lichaam binnen komen gewoon in de bloedbaan worden opgenomen en op die manier alle plekken in het lichaam bereiken.

Het zou nog kunnen zijn dat ze niet goed weten wat gifstoffen doen wanneer ze vrijelijk kunnen bewegen, maar dat mag ik toch niet hopen. Voor drie maanden gif in één tablet? Foto’s van honden waarbij de complete huid van de nek is ‘verbrand’ bij gebruik van een chemische vlooien- en tekenband? Maagklachten, darmontstekingen, huidproblemen, epilepsie, shock?

De lijst wordt langer en langer, dat kan gewoon niemand ontgaan.








Weg met het bord voor de kop


Ik ben van mening dat je als goed geschoold arts op de hoogte hoort te zijn van datgene wat een honden- en kattenlichaam uit balans kan brengen. Of dat nou voeding is, vaccinaties, ontworming, maar zeker ook giftige stoffen in vlooien- en tekenmiddelen.

Je bent hoe dan ook verplicht te kiezen voor het welzijn van de dieren, niet voor al het andere wat de verkoop van dit soort producten zo interessant maakt. En als dit nu iets was wat plots uit de lucht viel, dan kan ik me voorstellen dat je je eerst even zou willen inlezen om erachter te komen wat voor bagger het is wat je zo klakkeloos laat gebruiken, wat je in de rondte strooit als ware het vitaminen.


Vervolgens hoor je dan na deze leerzame les jezelf drie keer achter de oren te krabben, je voor je hoofd te slaan omdat je het zo makkelijk over de toonbank schuift en vervolgens alles wat je nog hebt van dit soort gif per direct te verbannen uit je praktijk. Je gaat in geen geval tegen eigenaren zeggen dat je het ook aan je eigen hond geeft. Toch? Een makkelijker verkooppraatje is er niet. Vier van de vijf eigenaren die bij mij komen voor een afspraak geeft aan dat dat hetgene is wat ze heeft doen besluiten om het toch te gaan gebruiken..


Ik vind het niet goed te praten dat dit soort middelen wordt voorgeschreven door mensen waarvan we mogen verwachten dat ze er zijn om onze dieren fysiek en mentaal gezond te maken en te houden.

Als je als arts je twijfels hebt bij die tienduizenden ervaringsverhalen na gebruik van chemische vlooien- en tekenmiddelen dan zou je op zijn minst toch een lampje moeten gaan branden en maar één gedachte opdoemen: bij twijfel niet oversteken en weigeren risico’s te gaan lopen met het leven van een dier.

Dat ben je gewoon aan alle eigenaren en alle honden en katten verplicht. Vindt je als arts dat dat niet zo is omdat dat nou eenmaal niet is bewezen en steek je liever je kop in het zand, dan hoop ik dat heel veel eigenaren daar lering uit gaan trekken en op zoek gaan naar iemand die niet met dierenlevens speelt.




Voorkomen is beter dan genezen

 

Nu ik dan toch aangekomen ben bij de eigenaren: zullen wij proberen om ons niet maar zo meer alles klakkeloos te laten aansmeren? Is dat een leuke uitdaging?

Laat ik voorop stellen dat ik de mensen die dit gebeurt, begrijp. Tenslotte heeft de witte jas nog steeds gelijk, en zelfs op de televisie wordt er reclame mee gemaakt. Ja Westerbeek.. dan moet het wel waar zijn natuurlijk.

Nou, niks is minder waar hoor. Trek je eigen plan. Luister, neem de tijd erover na te denken, zeg dat je er op terug komt, win informatie in, volg je gevoel.


Het wordt zo leuk gebracht; geen vlooien en teken meer met al deze middelen. Wie wil dat nou niet? Dat vlo en teek eerst moeten bijten alvorens het gif binnen te krijgen wordt er gemakshalve maar niet bij gezegd. De mensen vooral niet wijzer maken dan ze zijn. Gewoon toedienen. Maar eenmaal gegeven blijft gegeven hè!? Er is geen weg terug. Ik snap best dat wanneer ons zoveel angst wordt aangepraat, de meerderheid uitgaat van de noodzaak, maar ik vind het belangrijker om kritisch te zijn.


Kijk eens naar ons zelf: nemen wij het hele teken- en vlooienseizoen speciale tabletten, pipetten of banden om onszelf te beschermen? Lopen wij niet net zoveel risico’s als onze dieren?

We zijn de weg een beetje kwijt, denk ik. De wereld wordt steeds gekker. Alles moet maar meer, meer, meer. Alles moet preventief.


Laten we ons richten op het immuunsysteem, laten we de dieren sterker maken in plaats van zwakker. Al deze giftige producten (en dan heb ik het nog niet eens over vaccinaties en ontworming) maken de weerstand van hond en kat echt niet groter hoor. En het gevolg hiervan is dat ze onder de noemer ‘bescherming’ juist alleen maar vatbaarder worden. Zie hier de vicieuze cirkel geboren worden..








Ik tegen? Ja. Best wel.


Oké, genoeg gepleit voor meer nadenken alvorens te doen. Er zullen altijd mensen blijven die vinden dat het allemaal wel meevalt, dat het er gewoon bij hoort, dat het al zo lang gewoon goed gaat zonder klachten of symptomen (niet in de wetenschap dat dit soort giftige stoffen zich kunnen stapelen, tot de emmer vol is) of die denken ‘dat ik overal tegen ben’.

Mwah, misschien. Wel in dit geval, omdat ik ze steeds weer opnieuw zie in mijn praktijk en in onze natuurwinkel. De dieren die er niet om gevraagd hebben ziek te worden.

De eigenaren die dit niet met opzet zo hebben gepland. Zich bijna schamen omdat ze klakkeloos een advies hebben opgevolgd.

Maar ze zijn er, en ook al kan ik er maar één of twee wat meer bewust maken dan is dit hele verhaal niet voor niets geweest.


Het is altijd makkelijk om te praten over wat beter is om te laten, maar net zo belangrijk is het om uit te leggen wat eventuele veiliger opties zijn om te gebruiken. Mocht je me nog niet beu zijn dan kun je dus in het volgende stuk lezen wat alternatieven zijn voor de chemische vlooien- en tekenmiddelen.

Ik wil er wel graag even bij vermelden dat de succesformule bij natuurlijke producten vaak ligt in het combineren; dus niet het één of het ander, maar een combinatie.

Geen dier is hetzelfde, wat bij de ene hond of kat erg goed resultaat geeft kan bij de ander misschien net niet afdoende werken.

Ook de leefomgeving is belangrijk; woon je in de bebouwde kom of buitenaf? Aan het strand, in het bos of in een woonwijk? Midden in de stad of aan de rand van een dorp? Heb je alleen een hond of een kat? Beide? Een tuin, of een balkon? Allemaal van invloed.


Dus wanneer je iets probeert, kijk dan ook goed naar de omstandigheden. Lees wat het product inhoudt, kijk of het goed voelt, of je denkt dat je het toe kunt dienen zoals de bedoeling is en of je dat ook kunt volhouden. Natuurlijke producten gebruik je niet maar eens per drie maanden, dit doe je meerdere keren per maand en in sommige gevallen zelfs dagelijks in het hoogseizoen. Geef het niet te snel op omdat het lijkt alsof het niet wat doet. Geef het lang genoeg een kans.


Ik vermeld bij alle producten een omschrijving. Mocht het niet duidelijk genoeg zijn of wil je meer informatie dan hoor ik het graag. Ongetwijfeld zal ik misschien nog wat zijn vergeten, of hebben jullie zelf ervaring met andere producten. Ook dit is welkom. Wel wil ik graag dat niet zomaar lukraak dingen worden genoemd of geadviseerd. Dit om experimenteren te voorkomen. Veel producten mogen dan gewoon vrij voorkomen in de natuur, bij verkeerd gebruik kan het nog steeds schade of een averechtse werking veroorzaken.




Alternatieven voor chemische vlooien- en tekenmiddelen


 

* KLASSIEKE HOMEOPATHIE

Om in aanleg gevoelige dieren minder aantrekkelijk en meer weerbaar te maken kan klassieke homeopathie een goede ondersteuning zijn. Er zijn specifieke middelen inzetbaar om hierbij te gebruiken. Zij werken van binnenuit.

Daarnaast kan het ook helpen in geval van overgevoeligheid na insectenbeten. Ook zijn er speciale homeopathische middelen die ingezet kunnen worden indien jouw hond een teek heeft gehad, dus om dit preventief te behandelen. Klassieke homeopathie is geen therapie om zelfstandig mee te experimenteren. Vraag advies bij een gediplomeerd veterinair homeopaat. (voor honden en katten)






* SCHUSSLER CELZOUTEN 

Hiervoor geldt eigenlijk hetzelfde als voor klassieke homeopathie. Het is goed te gebruiken in een combinatie. Ook celzouten werken heel diep van binnenuit om het dier te sterker te maken. (voor honden en katten)







* SPAGYRIEK 

Er zijn binnen de spagyriek verschillende tincturen beschikbaar die ondersteunend kunnen werken om het immuunsysteem van hond en kat te versterken, het dier weerbaarder te maken tegen invloeden van buitenaf.

Spagyriek is een natuurlijke behandelwijze waarbij bestanddelen van geneeskrachtige planten worden gebruikt. Hiermee bestaat de mogelijkheid speciale complexen samen te stellen, specifiek voor jouw dier, met verschillende tincturen. Spagyriek kan worden toegepast in druppelvorm of door middel van een spray (in de bek).

De behandeling kent geen bijwerkingen of nadelige effecten, ook niet op langere termijn. Spagyriek kan naast eventuele andere (reguliere) medicatie worden ingezet. Ook heel fijn om te gebruiken indien er al klachten zijn door overlast van vlooien en teken op fysiek gebied. (honden en katten)







* H & G HUIDLOTION (voorheen anti vlooien- en tekenlotion)

Samengesteld met 100% natuurlijke ingrediënten is dit een lotion om voor honden en mensen te gebruiken tegen parasieten en insecten. Het is eenvoudig in gebruik: je neemt een beetje olie in je hand en wrijft dit uit over de vacht. Dit kan eenmaal per dag, en mochten er minder vlooien en teken zijn dan kan de tussenpoos verlengd worden. Dit product bevat geen conserverings-middelen of chemische toevoegingen.

Het bestaat uit Neemolie, Colloïdaal zilver, Lavendula, Nigella sativa, Lemongrass, Tea tree, Nucifera, Bragg azijn en Ricinus. Daarnaast is het bijzonder goed toe te passen bij huidklachten als hotspots, schaafwonden, psoriasis, eczeem, staphylococcen, streptococcen, schimmel-infecties, ontstoken huid, mijten, vlooien, luis, enzovoort. Een heel mooi, veelzijdig en vooral breed inzetbaar product. H & G Huidlotion doodt geen teken. (niet geschikt voor katten)







* H & G JOSHUA'S OIL

De nieuwste aanwinst van H & G. Weert vlooien, teken en mijten en verminderd de jeuk. Wanneer vlooien en teken toch op de hond terecht komen dan zullen ze doodgaan door Joshua's Oil. Deze olie bevat Babassu oil, Andiroba oil, Neem oil, Cocos oil, Black seed oil, Menta pipereta, Lavendel, Geranium, Lemongrass, Kummel oil, Kattenkruid, Linanool, Lauric Acid, Tocopherol (plantaardige vit. E). Niet alleen te gebruiken om te voorkomen, maar ook wanneer sprake is van een besmetting.








* H & G VLO EN TEEK OUT 

Een 100% natuurlijk product in poedervorm, uitwendig te gebruiken bij honden en katten tegen/bij vlooien en teken. Het poeder wordt verwreven in de vacht.

Dit product niet gebruiken bij een beschadigde huid (dan liever de H & G Huidlotion teken en vlooien nemen of Joshua's Oil), bloedverdunners en drachtige en/of zogende dieren. Bevat kruidnagel, lavendel, neem, diatomeeënaarde, komijn en salie (allen van biologische oorsprong) in precies de goede verhoudingen.

Het is ook te gebruiken voor manden, banken, beddengoed, kledingkast en in de stofzuigerzak. Vlo & Teek out heeft niet alleen een werende werking maar DOODT ook daadwerkelijk vlooien en teken door middel van uitdroging. (voor honden en katten)







* H & G TICK FLEA FREE

Poeder om inwendig te geven als ondersteuning bij het weren van vlooien en teken.

Eenvoudig door de voeding toe te dienen. Ingrediënten: Cistus, Rosehips, Fenegriek, Artichoke, Hemp proteïn. Een mooie combinatie van superfoods en kruiden zorg voor een sterk immuunsysteem en maken het dier van binnenuit onaantrekkelijk. (voor honden en katten)







* DIATOMEEËNAARDE

Ook wel kiezelaarde, kiezelgur, silicium of silicea genoemd. Diatomeeënaarde bestaat uit deeltjes van skeletten van eencellige schelpdiertjes. Met het blote oog niet te zien, maar onder de microscoop bekeken lijken het glassplintertjes.

Wanneer deze glassplintertjes in aanraking komen met vlooien, teken, luizen en mijten (inclusief larven) dan worden de beschermende schildjes/huiden (het exoskelet) beschadigd waardoor de parasieten vervolgens uitdrogen en sterven.


Voor uitwendig gebruik een heel mooi product om vlooien en teken te weren en ook daadwerkelijk te doden: uitwendige parasieten worden bestreden door de vacht van hond of kat in te wrijven met de diatomeeënaarde. Hoewel het voor parasieten dodelijk werkt, is het voor onze dieren veilig te gebruiken. Wel is het belangrijk dit voorzichtig toe te passen (het stuift als talkpoeder). Omdat het zo'n drogende werking heeft kan het bij inademing irritatie aan de longen geven. Ook dient voorzichtigheid in acht worden genomen rondom de ogen (irritatie), en bij huidklachten of een erg droge huid.

Het gebruik van de aarde kan de klachten daardoor verergeren.

Eventueel kunt u in plaats van de diatomeeënaarde dan uitwendig H & G Tekenlotion gebruiken (bij parasieten, insecten en huidklachten).


Naast het dier zelf, is het ook goed om de omgeving te behandelen met diatomeeënaarde. Slaapplekken, vloerkleden, plinten; alle plekken waar vlooien zich kunnen ophouden worden dan bestrooid met de aarde. Laat het een dag met rust en stofzuig hierna alles goed. Een beetje diatomeeënaarde in de stofzuigerzak doodt alles wat levend wordt opgezogen. Ook kan het heel goed in de tuin worden gestrooid om daar alles wat aan vlooien en teken aanwezig is, uit te schakelen.


Inwendig gebruik bij parasieten in het lichaam: ook inwendige parasieten als rondwormen, haakwormen, aarsmaden en zweepwormen kunnen onder controle worden gehouden met diatomeeënaarde. Het wordt dan door het voer gegeven. Het beste is om de aarde in dit geval nat te maken, zodat de hond of de kat het niet met de neus weg kan blazen en de kans dat het als droog poeder in de longen of ogen terecht komt uitgesloten wordt.


Let op dat voor inwendig gebruik food-grade (voedingsgeschikte) diatomeeënaarde wordt gebruikt. Dus geen aarde die wordt gebruikt om bijvoorbeeld zwembadfilters schoon te maken. Voor het beste resultaat wordt de aarde dan als kuur minimaal 30 dagen gegeven, zodat ook alle nieuwe eitjes (die nog uit moeten komen) meegepakt worden. Bij lintworm is de diatomeeënaarde minder effectief gebleken. Een andere reden om diatomeeënaarde inwendig te gebruiken is omdat het (volgens wetenschappelijke literatuur) de eigenschap heeft om kwik, E-coli, endotoxinen, virussen, pesticiden en overblijfselen van medicatie te absorberen.

In dat geval kan het dus zeer nuttig zijn om het te gebruiken bij ontgifting, en om het spijsverteringssysteem en de darmen te reinigen.


Diatomeeënaarde is rijk aan mineralen (onder andere magnesium, silicium, calcium, natrium en ijzer). Het helpt een gezonde huid, gezond haar en gezonde nagels te krijgen en te behouden en cholesterol te verlagen. Hierdoor kan het, op inwendige manier gebruikt, een heel goede ondersteuning zijn voor dieren en mensen. (voor honden en katten)








* STOP! ANIMAL BODYGUARD

Natuurlijke druppels, o.a. gemaakt van essentiële oliën. De unieke plantaardige formule van STOP! Animal Bodyguard is volledig veilig voor uw hond, kat, konijn, cavia, fret en hamster. Volwassenen en kinderen kunnen het huisdier onmiddellijk na toepassing aanraken. Dankzij de milde samenstelling ook geschikt voor zogende moederdieren, pups, kittens en oudere dieren. STOP! Animal Bodyguard helpt de vacht gezond en fris te houden.


Kan door middel van pipetjes worden verdeeld over het lichaam zonder bijwerkingen. Aanbevolen wordt om het elke 15 dagen aan te brengen. Stop! Animal Bodyguard bevat water, Aqua, Olea europaea, Rosmarinus officinalis, Salvia officinalis, Melaleuca alternifolia, Piper nigrum, Allium sativum, Neemboom, Olijfboom, Peruviaanse peperboom, Tea tree (zeer sterk verdund en daarom veilig voor katten).


Om de essentiele oliën te dragen zijn hulpstoffen nodig, dat is onder andere belangrijk om te zorgen dat de olie in water oplosbaar is en dat de kwaliteit van het product gewaarborgd blijft, ook als het flesje is aangebroken. Er wordt gebruik gemaakt van de volgende stoffen: Cellulose gum wordt gewonnen uit bomen en planten en dan met name uit de katoenplant. Het wordt in STOP! gebruikt omdat het als geen ander water kan mengen met de andere bestanddelen en zorgt voor een goede viscositeit. Cellulose gum is een veilige stof en heeft geen nadelige effecten voor de gezondheid.

Kaliumsorbaat voorkomt schimmelvorming. Natriumbenzoaat, gemaakt uit benzoëzuur: Benzoëzuur-esters, die ook voorkomen in de meeste soorten fruit en bessen, worden gebruikt als (natuurlijk) conserveermiddel. Het werkt tegen gisten, schimmels en bacteriën. Polysorbaat 20, een olie-in-water emulgator, gewonnen uit kokosolie. Tot slot de overige hulpstoffen glycerine (hydrolyse van plantaardige olie) en water. (voor honden en katten, en andere dieren)






* ANIBIO MELAFLON 

Melaflon Spot-On druppels beschermen honden tegen teken, vlooien en overig ongedierte. Bevat zuiver plantaardige werkzame stoffen. De actieve werkstof in dit product is Margosa (neemboom) extract. De beschermingsduur bedraagt ongeveer twee weken. Melaflon Spot-On druppels laten zich makkelijk en snel als een fijne filmlaag over de vacht en de haren van het huisdier verspreiden. Het is waterbestendig.

Dit middel is niet geschikt voor katten, zogende dieren en honden jonger dan 16 weken. (voor honden)







* ANIBIO TICK DROP 

ANIBIO Tic-drop druppels voor katten biedt de kat een betrouwbare bescherming tegen vlooien, teken. ANIBIO Tic-drop is een waterige oplossing (zonder alcohol) met een werkzame stof op natuurlijke basis. Het is waterbestendig.

Niet gebruiken bij kittens jonger dan 10 weken en bij zogende dieren. (voor katten)







* FENEGRIEKZAAD 

Fenegriekzaad op inwendige manier toegepast maakt het dier onaantrekkelijk voor ongedierte. De hond gaat een kerrie-achtige geur ontwikkelen waar vlooien en teken niet van houden. Gebruik het fenegriekzaad van april – oktober. Kleine honden 1 theelepel per dag, grote honden 1 eetlepel of 2 x 1 theelepel per dag. De hond zal naar fenegriek gaan ruiken en dit is ook de bedoeling.

Zodra dit het geval is (vaak na een week, soms eerder) de dosering verlagen naar 2 – 3 x per week. Niet gebruiken bij drachtige dieren, pups en kittens tot acht weken of dieren met schildklierklachten. Fenegriek wordt vaak gebruikt in combinatie met troebele appelazijn uitwendig. (voor honden en katten)







* TROEBELE APPELAZIJN UITWENDIG

In een sprayfles de appelazijn 1 : 1 verdunnen met water. Goed schudden voor gebruik en op de vacht aanbrengen voor de wandeling. Uitkijken voor de ogen. Troebele appelazijn wordt vaak gebruikt met fenegriekzaad inwendig. (voor honden)







* TROEBELE APPELAZIJN INWENDIG 

Kleine honden 1 theelepel per dag en grote honden 1 eetlepel per dag dagelijks door voer of drinkwater (wel goed letten op honden die een LAGE PH-waarde hebben in de urine omdat appelazijn verzurend werkt en bij een lage PH-waarde wil je niet nog meer verzuring).

Bij honden met klachten eerst contact opnemen met een natuurgeneeskundig arts of therapeut. (voor honden)




* EXTRA VIERGE KOKOSOLIE 

Kokosolie heeft insect-afwerende eigenschappen. Het wordt dan ook veel uitwendig gebruikt om de vacht mee in te wrijven en op die manier vlooien en teken op afstand te houden. Zorg er wel voor dat je niet de ontgeurde variant gebruikt.

Naast zijn werking tegen insecten kan het ook een bijdrage leveren aan het weren van mijten. (voor honden en katten)








* ESSENTIËLE OLIËN

Er is een scala aan essentiële oliën inzetbaar om vlooien en teken te weren. Voorbeelden hiervan zijn pepermunt, citroen, clary sage, cedrus atlanticus, lavendel, palmarosa en eucalyptus. Deze oliën kunnen (op de juiste wijze verdund) worden verwerkt in druppels en/of sprays.

Belangrijk hierbij is om dit te doen in samenspraak met een goed geschoolde natuurgeneeskundige, omdat net als alle andere producten, ook essentiële oliën bij elk dier weer anders werken en niet zomaar overal even eenvoudig zouden moeten worden toegepast. Neem niet zomaar wat aan, maar vraag hier advies bij zodat je een product gaat gebruiken wat bij jouw dier en de omstandigheden past. Niet geschikt voor gebruik bij katten. (voor honden)




* KNOFLOOK

Er zijn legio mensen die hun hond knoflook voeren. Soms goed uitgemeten, soms op goed geluk. En daar vind ik wel iets over te zeggen. Knoflook kan helpen het lichaam van binnenuit onaantrekkelijk te maken. Zowel voor in- als uitwendige parasieten. Echter, grote hoeveelheden dienen zeker geen doel. Het kan zelfs schadelijk zijn.

Als eerste: gebruik altijd verse knoflook. Niet uit een potje of een zakje. De hoeveelheid is geheel afhankelijk van het gewicht van de hond en zijn fysieke gesteldheid. Als je de knoflook ‘afgepeld’ hebt, laat het dan 15 minuten rusten alvorens het te geven.


Knoflook mag niet worden gegeven aan honden die immuun-onderdrukkers krijgen. Ook voor honden met hartmedicatie, chemo-medicatie, bloedverdunners, insuline, maagzuurremmers en hoge bloeddruk-medicatie is knoflook uit den boze. Knoflook bevat Thiosulfaat, wat de zogenaamde Heinz-bodies kan veroorzaken.

Heinz-bodies zijn donkere verkleuringen in rode bloedcellen die worden veroorzaakt door klontering van afgebroken hemoglobine. Er is dan sprake van bloedafbraak, hemolytische anemie. Het afweersysteem van het lichaam vernietigt de rode bloedcellen. Symptomen hiervan kunnen zijn: diarree, verlies van eetlust, lethargie, bleke slijmvliezen, versnelde ademhaling en heel donkere urine.


Voor dragende dieren geldt dat altijd goed opgelet moet worden met supplementen of toevoegingen. Vraag hierbij altijd advies. Knoflook kan de smaak van moedermelk veranderen dus geef het niet aan dieren die melk geven. Geef ook geen knoflook aan pups onder de zes maanden, en zelfs al zijn ze die leeftijd gepasseerd, wees dan alsnog voorzichtig. Er zijn genoeg alternatieven.


Er zijn ook verschillende meningen over het geven van knoflook aan rassen als de Akita en Shiba Inu. Deze rassen zijn gevoeliger voor hemolytische effecten door de oxidanten als N-propyl disulfide. Wordt je hond binnenkort geopereerd, geef dan minimaal drie weken van tevoren geen knoflook omdat het de bloedstolling beïnvloedt.


Het lijkt nu misschien alsof het iets heel gevaarlijks is. Dat is niet per definitie het geval, maar ik weet zeker dat veel mensen heel makkelijk knoflook voeren en bovenstaande informatie nog nooit hebben gehoord of gelezen. Daarom vind ik het belangrijk om het wel te noemen. Ben je onzeker of het goed zal gaan, en of je niet teveel geeft? Laat het dan gewoon achterwege. Ga voor zeker. (voor honden)









* NEMATODEN (MICROSCOPISCH KLEINE AALTJES) 

Van diverse soorten nematoden is al decennia bekend dat ze succesvol ingezet kunnen worden voor de bestrijding van insecten zoals engerlingen, snuitkeverlarven, emelten en vlooien in de tuin. De nematoden kruipen via lichaamsopeningen (mond en anus) of via de insectenhuid naar binnen. Eenmaal binnen scheiden de nematoden een bacterie af die dodelijk is voor de vlooien. In de dode vlooien ontstaat een nieuwe generatie nematoden die op jacht gaat naar andere prooien.

Naast de katten-vlo zijn de nematoden effectief tegen allerlei andere vlooien, zoals honden-, konijnen-, vogel- en mensenvlooien. Nematoden worden de laatste jaren ook steeds vaker ingezet voor de bestrijding van de eikenprocessierups. De nematoden worden met behulp van een speciale formulering in de eikenbomen gespoten. Binnen een paar uur moet een nematode in contact komen met een rups want anders droogt hij uit en sterft hij.


De Steinernema Carpocapsae aaltjes zijn werkzaam tegen emelten (larven van langpoot-muggen, Tipulidae) en larven van oevervliegen, rupsen van nachtuilen (Opogena), fruitmot, kooluil, groenteuil, buxus-mot en Duponchelia fovealis, larven van de grote dennenkever (Hylobius abietis), diverse andere kevers (Coleoptera) en veenmollen (Orthopthera).

Ook werken deze aaltjes tegen andere insecten zoals teken (met name de schapenteek) en koperwormen. Nematoden zijn per miljoenen in zakjes te koop en uit te strooien/sproeien in de tuin. Op de juiste manier toegepast kunnen ze binnen twee dagen een vlooien- en tekenpopulatie halveren. (voor de omgeving)







* FLEA SO SOAPBAR NR 6 PARASITAIR VAN NATURE ANIMAL

Erg fijne handgemaakte zepen die samengesteld zijn uit alleen maar puur natuur producten (indien mogelijk allemaal biologisch). De Flea So Soapbar nr 6 bevat olijfolie/kokosolie, neemolie, kaneel, citroen, rozemarijn en eucalyptus. De zeep wordt op heel lage temperatuur gemaakt om de werking van de inhoudsstoffen te bewaren.

Naast de parasitaire werking is deze zeep ook heel goed te gebruiken bij erge jeuk, uitslag, uitgedroogde huid, vieze natte plekken, et cetera. Deze zeep bevat geen chemische conserveringsmiddelen of palmolie. (voor honden, er is ook een zeep verkrijgbaar voor katten)









* EM KRALENBAND

Een band, vaak in verschillende kleuren stof, met daarin verwerkt effectieve micro-organismen gebakken in klei. Een soort steentjes die om de zoveel centimeter vastgezet zijn. De werking is gebaseerd op trillingen en frequenties en op deze manier worden vlooien en teken op afstand gehouden. De band gaat een leven lang mee. Eens in de twee weken spoel je hem goed af onder koud water en legt hem in de zon te drogen.








* ZWERGNASE ANTI TEKEN-OLIE 

Zeer effectieve teek werende voedingsolie voor honden en katten. De koudgeperste topkwaliteit biologische kokosolie in combinatie met een kruidenmengsel is een nieuwe olie om teken bij honden en katten af te weren.

De olie kan puur ingegeven worden of door de voeding worden gemengd. Het houdt niet alleen teken maar ook muggen, mijten en dazen op een afstand. De olie zorgt voor een algemene bevordering van de gezondheid en heeft voornamelijk een effect op de immuniteit. In schril contrast met andere (chemische) anti teken middelen heeft deze olie juist positieve effecten op de gezondheid.


De olie ruikt naar kokos en is waterbestendig. Voor een betrouwbare werking is aan te raden de olie op frequente basis te voeren, vooral in het tekenseizoen of bij het reizen naar gebieden waar veel muggen of teken voorkomen. De olie is 100% biologisch, vrij van chemicaliën en bijwerkingen, is effectief na 5-10 dagen, geen teken meer uiterlijk na ongeveer 21 dagen. Voedingsaanbeveling: vanaf de leeftijd van 6 maanden 1 x per dag 1/2e theelepel per 10 kg lichaamsgewicht door de voeding mengen.


Voor een goede bescherming tijdens het tekenseizoen: voer het dagelijks van maart tot oktober/november. Zwergnase anti teken olie bevat koudgeperste biologische kokosolie en gedroogde biologische kruiden, specerijen en zaden. Ik kan de kruiden, specerijen en zaden niet precies benoemen omdat de fabrikant heeft besloten dit niet te willen vrijgeven. (voor honden en katten)






* En last but not least: niks.

Als er geen vlooien zijn, hoef je ook niet per se iets te geven om dit tegen te gaan. In het tekenseizoen na elk verblijf buiten en iedere wandeling de hond heel goed controleren. Met je handen door de vacht, kammen met een vlooienkam en gewoon goed opletten. Wat je vindt haal je weg. Dit klinkt eenvoudig, maar is zeker een optie. Eigenlijk doe je dan hetzelfde als wat je bij jezelf doet om vlooien en teken tegen te gaan. Niks dus.


 

 

Zo, dat was hem dan. Tot zover de lijst met de meest toegepaste natuurlijke producten tegen vlooien en teken. Geheel natuurlijk, niks chemisch aan toegepast dus wanneer deze producten op juiste wijze worden gebruikt zijn ze helemaal veilig. En dan nu maar kijken wat jullie het beste bevalt. Dat kan een klusje zijn, vooral als je meerdere producten nog niet eerder hebt gezien of gebruikt. Doe het rustig aan, maar begin wel op tijd. Sommige producten hebben een aanloopje nodig om in te gaan werken of goed door het lichaam te worden opgenomen. Ga niet gelijk als een gek alles toepassen, overdaad schaadt en is ook geheel onnodig.


Mocht je vragen hebben over de toepassingen, hoeveelheden, combinaties van middelen, wisselwerking met andere (chemische) medicatie, gebruik bij aandoeningen of iets anders, schroom dan vooral niet om te vragen. Daar ben ik voor.


Opmerkingen als 'wij wonen in het bos, bij ons werken alleen de chemische middelen' die ken ik. En toch geloof ik dat ook in dat geval het bewandelen van de natuurlijke weg een optie is. Maar misschien is het in dat geval een combinatie van middelen. En ja.. vaak moet je natuurlijke middelen ook vaker gebruiken. Maar ach, als dat de gezondheid van jouw hond ten goed komt, dan heb je dat er vast voor over..

 

Voor nu hoop ik dat jullie nog geen vierkante ogen hebben van het lezen. Ach, het mooie is dat je het ook gewoon kunt uitprinten. Lees je elke dag een stukje :)


Heel veel succes en laten we hopen op een zoveel mogelijk vlo- en tekenvrije periode dit jaar, maar zeker ook op veel meer gezondere honden. Toedeloe!






Vaccineren en ontwormen van puppy's

Geplaatst op 19 januari, 2021 om 6:55 Comments reacties (0)






VACCINEREN EN ONTWORMING BIJ PUPPY'S



We zijn er natuurlijk allemaal van op de hoogte; sinds de corona-crisis is begonnen, is het aantal pups rijkelijk toegenomen.

Ik hoop van harte dat dit voor alle nieuwe jongste aanwinsten in de diverse gezinnen goed gaat, ook als we op den duur weer wat meer terug kunnen naar 'normaal'. Dat er nog net zoveel aandacht is, en de tijd om op te groeien tot een stabiele, gezonde volwassen hond.


Daarnaast vind ik het wel heel belangrijk dat nieuwe eigenaren goed voorgelicht worden in de duizelingwekkende wereld die diergezondheid heet en dat zij zich er van bewust worden dat deze wereld niet alleen maar draait om zoveel mogelijk vaccineren, ontwormen en parasietbestrijding. Het is de moeite waard om je hier eens in te verdiepen, ik ga er vanuit dat je dat voor je zelf en de rest van je gezin ook doet. Toch?


Dus, in dit artikel uitleg over puppy-vaccinaties. Waarom wel, waarom niet? En is alles wat we opgedragen krijgen om te doen, ook daadwerkelijk nodig? Wat te denken van ontworming; is ontwormen wel zo gezond voor jouw hond?


Een steeds groter groeiende groep hondeneigenaren weet inmiddels dat herhaaldelijk vaccineren niet perse nodig is. Sterker nog: dat dit zelfs bezwaarlijk kan zijn voor de hond. Het naar beneden brengen van de hoeveelheid vaccinaties komt het immuunsysteem en de weerstand van de hond ten goede. Geen onnodige herhalingen of boosters dus.

We kunnen met minder af. De grote hoeveelheid goede titerbepalingen bewijst dit keer op keer.

En toch wordt hier naar mijn mening bij puppy's nog veel te weinig op gelet. 'Als hij straks volwassen is, gaan we er beter op letten, voor nu gaan we nog even op zeker' is een veel gehoord argument. En vervolgens worden puppy's massaal herhaaldelijk gevaccineerd.







Waarom puppy-vaccinaties geen routine zouden moeten zijn


Puppy's krijgen in hun jonge leven meerdere series vaccinaties. Over het algemeen is dat op de leeftijd van zes, negen en twaalf weken. De gedachte hierachter is dat dit de enige manier is om ervoor te zorgen dat ze beschermd zijn. Die mening deel ik niet. Aan de grote hoeveelheid goede uitslagen van titerbepalingen is te zien dat de meerderheid van de honden voldoende bescherming heeft zonder steeds opnieuw gevaccineerd te worden.

Ik ben ervan overtuigd dat slechts 1 vaccinatie voldoende is om voor een leven lang beschermd te zijn.

Waarom worden puppy's dan toch steeds weer opnieuw belast met steeds weer een nieuwe serie spuiten?


Anti-lichamen van de moeder

Op heel jonge leeftijd zijn puppy's beschermd tegen ziektes door het drinken van de eerste melk van de moeder, colostrum genaamd. Deze specifieke melk bevat heel veel anti-lichamen tegen ziekte. We noemen het ook wel maternale anti-lichamen.

De moeder geeft dit door aan de pups. Het lichaam van de pup is nog niet volwassen en nog niet in staat om zichzelf al volledig te beschermen. Dit begint zo rond de leeftijd van zes maanden. De anti-lichamen van de moeder bieden daarom bescherming en dit noemen we ook wel passieve immuniteit.


Op zich is het natuurlijk fantastisch dat dit bestaat, dat de moedermelk hiervoor kan zorgen.

Maar er zit ook een andere kant aan, als we kijken naar het vaccineren wat op zes, negen en twaalf weken gebeurt.

Als een pup met voldoende maternale anti-lichamen gevaccineerd wordt, zullen deze anti-lichamen ervoor zorgen dat het vaccin niet werkt. Het wordt zogezegd 'geinactiveerd', net zoals de anti-lichamen dit zouden doen als er een echt virus voorbij zou komen. De anti-lichamen zijn al van nature aanwezig, dus een vaccin kan hierin niet extra bijdragen.

In dat opzicht slaat vaccineren als er al anti-lichamen zijn, de plank dus mis.






Maar... in vaccins zitten wel gifstoffen. Chemische toevoegingen bijvoorbeeld en conserveringsmiddelen als kwik, aluminium en formaldehyde. Deze stoffen worden toegevoegd aan vaccinaties om een reactie van het immuunsysteem op te roepen, om ervoor te zorgen dat het lichaam gaat reageren (wakker wordt). Zodat gereageerd gaat worden op het vaccin wat wordt ingespoten.


En hoe goed de maternale anti-lichamen ook beschermen tegen ziektes, het beschermt niet tegen de akelige gevolgen die deze gifstoffen kunnen hebben op het lichaam van de hond.

Dat is bij volwassen honden zo, maar een nog niet goed ontwikkeld puppy-lichaampje kan hier nog veel meer nare gevolgen van ondervinden. Is het niet meteen, dan wel op de lange termijn.

En zeg nou zelf: dit soort chemische gifstoffen moet je toch helemaal niet willen in het lichaam van jouw hond?!

Helaas zorgt dit ervoor dat de kans op het ontwikkelen van autoimmuunziektes groter wordt. Veel honden krijgen dan al op jonge leeftijd of later te maken met allergieen, kanker, schildklierklachten, spijsverteringsklachten of gewrichtsklachten.

En dit is dan alleen nog een lijstje van autoimmuunziektes. Daarnaast zijn er ook nog eens ontzettend veel andere klachten op fysiek en mentaal gebied die kunnen optreden.

Zo jammer, en ook nog eens geheel onnodig aangezien vaccineren bij voldoende anti-lichamen dus helemaal niet nodig is.


Overigens geldt ook voor volwassen honden dat als er voldoende anti-lichamen aanwezig zijn, een vaccinatie niet aanslaat. Veel honden worden volgens het lijstje van de reguliere zorg gevaccineerd en dat houdt dus in: ook wanneer het niet eens zeker is dat het nodig is. Een betere optie is een titerbepaling: is de uitslag goed, dan hoeft er niet gevaccineerd te worden, want dat betekent dat er nog voldoende anti-lichamen zijn. Het lichaam hoeft dus niet onnodig belast te worden.






Meer is beter?


Dit is een vaak gehoorde opmerking; hoe meer vaccineren hoe beter. Je kunt het maar beter voor zijn. Baat het niet, dan schaadt het niet. Enzovoort, enzovoort.

Nou, dat is dus in de verste verte niet het geval. We weten inmiddels dat er aan elk gegeven vaccin wel degelijk gevaren kleven. En hoe meer vaccinaties, hoe meer kans dat er een keer iets fout gaat. Om een puppy-vaccinatie schema te maken, is het dus belangrijk om te kijken naar het tijdstip waarop de maternale anti-lichamen zodanig (op natuurlijke wijze) is afgenomen, dat het de werking van een vaccin niet meer teniet doet.

Maar tegelijk is het ook belangrijk dat de pup geen gevaar loopt om ziektes in de omgeving op te lopen.


Maternale anti-lichamen nemen na verloop af, maar wanneer dit is is per hond en per ras verschillend. Voor Parvo geldt dit wel heel specifiek, dit verschilt enorm.

De maternale anti-lichamen voor Parvo kunnen langer dan andere puppyziektes in het lichaam aanwezig blijven. In sommige honden is wel 26 weken gemeten. En dat moet dan in een puppy-vaccinatie schema ook weer meegenomen. Dat maakt het wel wat lastiger.


Omdat dit zo lastig te voorspellen is worden pups dus al heel gemakkelijk gewoon elke keer weer gevaccineerd. In sommige landen gebeurt dit niet (zoals bij ons) tot 12 weken, maar zelfs tot een half jaar oud. Er is dan vast wel 1 vaccinatie die precies op het moment komt dat de maternale anti-lichamen zijn afgenomen. Tja.. de pup mag dan op een gegeven moment wel een vaccinatie hebben die aanslaat, maar je wilt niet weten wat de hoeveelheid aan gifstoffen is die bij deze vaccinaties in die periode wordt ingespoten. Met een enorm risico op gezondheidsgebied.






Intelligente vaccinatie


Veterinair immunoloog Dr. Ronald Schultz heeft dit onderzocht en raadt een minimaal vaccinatie schema aan dat slechts 1 vaccinatie voor Parvo, Hondenziekte en Hepatitis omvat, en dat op een leeftijd van 16 weken. Dit is geen willekeurig getal, het is de meest vroege leeftijd waarop het vaccin de grootste kans heeft om jouw puppy te beschermen.

En dat is interessant.


Vaccin fabrikant Pfizer heeft in 1996 een studie uitgevoerd met als onderzoekers de heren Hoare, DeBouck en Wiseman. Zij selecteerden een aantal puppy's en deelden ze op in twee groepen:


- Groep A kreeg een enkel vaccinatie op 12 weken

- Groep B kreeg een eerste vaccin tussen 8 en 10 weken en een tweede op 12 weken


Na een titerbepaling bleek 100% van alle puppy's in groep A beschermd te zijn, ten opzichte van 94% van de puppy's in groep B. Terwijl groep B zelfs twee vaccinaties had gehad. Het leek erop dat het eerste vaccin de effectiviteit van het tweede negatief had beinvloedt. Ga na wanneer een pup zelfs drie of vier keer wordt gevaccineerd; de kans dat hij dan nog minder beschermd is dan een pup die alleen op 12 weken wordt gevaccineerd is aannemelijk.

En dat niet alleen; hij heeft ook nog eens drie tot vier keer vaker de gifstoffen en conserveringsmiddelen ingespoten gekregen, waardoor de kans op ziektes en bijwerkingen veel groter is.


Ook Vanguard heeft de respons op het Parvovirus getest in hun combineerde vaccin. Zij hebben pups gevaccineerd op zes, negen en twaalf weken. Daarna werd door middel van titerbepaling gekeken in hoeverre er anti-lichamen aanwezig waren.

Op de leeftijd van zes weken was slechts 52% van de puppy's na vaccinatie beschermd, wat dus inhoudt dat de helft van de puppy's die was gevaccineerd wel alle risico van het vaccineren onderging, maar geen bescherming kreeg door het vaccin omdat er nog maternale anti-lichamen aanwezig waren. Deze hebben het vaccin teniet gedaan.

Op negen weken was 88% van de pups beschermd na vaccinatie en op twaalf weken was deze hoeveelheid 100%. Nog een aanwijzing dus waarom op de leeftijd van twaalf weken een vaccinatie de meeste kans van aanslaan heeft.




Het magische moment


Het lijkt er dus op dat vaccineren tussen twaalf en zestien weken de meeste kans van aanslaan heeft. En dat betekent dus dat dat vaccin, op die leeftijd, het enige is dat jouw pup nodig heeft. Voor zijn hele leven. En dat de hele overige series van vaccinaties gewoon echt compleet overbodig (en belastend) is.

Maar zijn puppy's onder de twaalf weken niet een risico groep?


Ja, dat klopt. Maar dat zijn puppy's die steeds maar weer opnieuw onnodig worden gevaccineerd ook. Niet alleen krijgen deze puppy's meer vaccins waardoor ze veel vaker te lijden hebben onder vaccinatie gerelateerde chronische ziektes, er zit nog een andere negatieve kant aan het vaccineren die veel eigenaren niet weten:

Vaccinaties onderdrukken het immuunsysteem, voor in ieder geval tien dagen. En hierdoor is jouw pup op dat moment veel meer vatbaar voor ziektes. Helemaal niet vreemd dat het meldpunt van Virbac (die bijhouden in hoeverre dierziektes optreden) laat zien dat 28% van de gevaccineerde puppy's alsnog Parvo krijgt...


Nog een bjizonderheidje: in onze winkel houden wij twee keer per jaar een titerdag. Mensen kunnen op die dag komen met hun hond voor een titerbepaling. Het is inmiddels al een paar keer voorgekomen dat er bij honden van rond een jaar leeftijd geen enkele hoeveelheid anti-lichamen werd aangetroffen na het afnemen van wat bloed. Deze honden waren echter wel 'gewoon' volgens het normale schema gevaccineerd, dus alles erop en eraan.


Verklaring hiervoor kan zijn dat op het moment van vaccineren er nog voldoende maternale anti-lichamen aanwezig waren, waardoor de vaccinaties niet zijn aangeslagen. Als de maternale anit-lichamen na verloop van tijd afnemen, en de vaccinaties hebben hun werk niet kunnen doen, dan heeft dat dus als gevolg dat jonge honden daarna doodleuk onbeschermd rondlopen.

En dat terwijl ze alle vaccinaties hebben gehad. Het is dus helemaal niet zo logisch dat vaccinaties ook per definitie 100% zekerheid tot bescherming geven!






Er zeker van zijn dat jouw pup voldoende beschermd is?


Als jij het gevoel hebt dat je je pup wel moet laten vaccineren, maar met zo min mogelijk risico, dan kun je er dus voor kiezen om dit te doen op een leeftijd van ten minste 12 weken. Vind je het eng om zo lang te wachten, dan kun je voor die tijd altijd een titerbepaling laten doen. Dit kan bijvoorbeeld op de momenten dat je weer opgeroepen wordt voor vaccinatie, meestal op negen weken.


Een heel klein beetje bloed uit de poot en na 20-30 minuten weet je hoeveel anti-lichamen nog aanwezig zijn. Is er voor een bepaalde ziekte dan te weinig bescherming, dan laat je ALLEEN DIE vaccineren. Eventueel laat je na die vaccinatie opnieuw een titerbepaling doen, om te kijken of de vaccinatie wel is aangeslagen.

Het komt namelijk ook wel voor dat vaccins van het ene merk niet goed werken bij de ene hond, terwijl het bij de andere hond wel aanslaat. Soms moet er dan van merk worden gewisseld.


We willen er vaak niet aan denken, maar vaccinaties kunnen wel degelijk serieuze bijwerkingen hebben. Vooral in een lichaampje wat nog niet volgroeid is en een immuunsysteem wat nog niet op volle kracht werkt. Veel dierenartsen en eigenaren herkennen de gevolgen niet, omdat het soms weken, maanden of jaren kan duren voordat iets vervelends zich openbaart.

Het kan soms ook een opeenstapeling zijn van meerdere factoren.


Het onnodig in een stress-situatie brengen van een puppylichaam door middel van teveel vaccineren is geen veilige optie. Het is dus zeker geen overbodige luxe om je hierin te verdiepen en op zoek te gaan naar een dierenarts die hiervoor open staat.

Ik wil over de titerbepaling nog wel het volgende zeggen: ik hoor te vaak dat reguliere dierenartsen, die steeds vaker ook de mogelijkheid bieden om te titeren, zeggen dat het titeren dan wel elk jaar moet gebeuren. Of dat je eerst moet vaccineren en dan pas kunt titeren. Dit is pertinent NIET WAAR!

Een titerbepaling is alleen mogelijk voor Hondenziekte, Leverziekte en Parvo. Dus niet voor Leptospirose (ziekte van Weil), kennelhoest en Rabies (alleen als al tegen Rabies is gevaccineerd kan hiervoor worden getiterd).

Heb je vragen over het wel of niet vaccineren voor deze ziektes of wil je weten wat de gevolgen kunnen zijn op het moment dat jouw hond een van deze ziektes zou krijgen? Neem dan gerust contact op!


En oh ja! Veel mensen geven aan dat het verplicht is om je hond te vaccineren als je hem of haar naar een pension wil brengen of een cursus wilt volgen. Het is echter zo dat de Raad van Beheer al een hele tijd geleden heeft besloten dat ook een titerbepaling bewijs is van bescherming en dus gewoon geldig is. Tref jij nou een pension of hondenschool waar toch vaccinaties worden geeist? Dan is het een goed idee om verder te zoeken, want dit is dus niet nodig.







Ontworming


Een goed immuunsysteem en een goede weerstand begint in de darmen. Het is dus van groot belang deze darmgezondheid zo optimaal mogelijk te maken en te houden. Met name bij puppy's is alles nog niet 100% volgroeid en om dat op juiste manier te kunnen doen moet het spijsverteringssysteem daar wel de kans voor krijgen. Er zal een gezonde darmflora ontwikkeld moeten worden.


Aan de binnenkant van de darm bevindt zich een beschermende laag. Deze laag is bekleedt met slijmvlies. Dit slijmvlies bevat een soort uitstulpingen die we 'darmvilli' noemen. Deze darmvilli zorgen ervoor dat het darmoppervlak wordt vergroot en meer voedingsstoffen kunnen worden opgenomen. Goede, passende voeding is uiteraard een voorwaarde om de darmgezondheid zo goed mogelijk te houden. Daarnaast is het heel erg belangrijk om zo min mogelijk schadelijke stoffen het lichaam binnen te laten komen. Een voorbeeld van schadelijke stoffen is het welbekende wormmiddel. 


Eigenaren krijgen over het algemeen het volgende advies over ontworming: de eerste ontworming moet op 2 weken leeftijd gegeven worden. Vervolgens wordt de pup op 4, 6 en 8 weken leeftijd ontwormd, daarna maandelijks tot 6 maanden leeftijd. Vanaf 6 maanden leeftijd moet een hond 4 x per jaar ontwormd worden. Het advies voor honden die in een kennel leven of veel jagen is zelfs vaak elke maand. Ik vind dat rijkelijk overdreven en veel te veel belasting voor de darmen.





Elke keer ontwormen haalt de darmflora overhoop. Tegen de tijd dat dit zich weer een beetje heeft kunnen herstellen, is het tijd voor de volgende ontworming. Dit kan grote schade opleveren voor het beschermende slijmvlies in de darmen, voor de darmflora en dus voor de weerstand en het immuunsysteem. Vaak treedt er na ontworming als acute klachten diarree op, of jeuk, braken, huidklachten, sloomheid of juist overactief gedrag, maar op langere termijn kunnen de klachten toenemen en een chronisch verminderde weerstand het gevolg zijn waarbij het immuunsysteem dus continu onder druk staat.

Bovendien kunnen teveel schadelijke stoffen de ontstekingsgevoeligheid vergroten.

En dat terwijl het continu standaard ontwormen helemaal niet nodig is! Want hoe weet je zo zeker of je iets doet wat nodig is? Of ontworm je alleen maar omdat dit 'zo hoort'? Dan zou ik daar toch eens vanaf stappen en kiezen voor de gezondheid van je hond. Elke keer weer nutteloos ontwormen schaadt de gezondheid van jouw hond.

Ik vergelijk het vaak met het opstaan 's morgens en denken 'ik heb geen hoofdpijn, maar ik neem maar een aspirientje want dan krijg ik het ook niet'. Mensen lachen hier vaak om, maar eigenlijk doe je bij je hond hetzelfde.

Het belangrijkste is: ZEKER WETEN dat er wormen zijn voordat je iets doet. Dit zeker weten kan door middel van een ontlastingstest. Klein beetje ontlasting laten nakijken. Niks gevonden? Mooi, dan hoef je niks te doen. Toch wormen gevonden? Dan iets inzetten wat specifiek bedoeld is voor desbetreffende worm. En dit is ook mogelijk op natuurlijke wijze.


Een ontlastingscheck kun je laten doen bij je dierenarts, maar je kunt deze ook aanvragen bij Het Woud, parasitologisch centrum in Nederland. Je krijgt dan een checkkit thuisgestuurd, verzamelt wat ontlasting, stuurt dit retour en je krijgt de uitslag via email. Hartstikke handig, kleine moeite en een veel gezondere hond!


Heb jij of krijg jij een pup in huis? Denk dan nog eens drie keer na voordat je klakkeloos alles doet wat al jaren 'zo gewoon' lijkt. Verdiep je in de gezondheid van jouw hond, een goede basis leg je maar 1 x en heb je een volwassen hond, dan is het nooit te laat voor verandering.

En nogmaals; mocht je alles graag eens mondeling horen, al je vragen willen stellen en goed voorbereid ten ijs willen komen, dan ben je van harte welkom om een afspraak te maken.

Goede informatie is het halve werk.

Onze honden zijn van ons afhankelijk, wees hun stem en ga voor zo min mogelijk belasting!





Het afschuwelijke leed dat BROODFOK heet...

Geplaatst op 10 januari, 2021 om 8:55 Comments reacties (0)





HET AFSCHUWELIJKE LEED DAT BROODFOK HEET...



Graag wil ik mij in dit artikel wenden tot al die mensen die ook maar niet een heel klein beetje ooit hebben gehoord van het woord 'broodfok'. Ik vraag me dan af onder welke steen jullie hebben geleefd al die jaren, maar dat even terzijde.

Ook richt ik mij tot die mensen die er wel eens van hebben gehoord maar met oogkleppen op doen alsof het niet bestaat.

Of die mensen die wel weten wat het is maar denken een goede daad te doen door zogenaamd een pupje te redden uit de broodfok.

En dan vergeet ik nog bijna iedereen die verdomd goed weet wat de broodfok inhoudt, maar zijn eigen belang belangrijker vindt dan dierenwelzijn. Van die 'ik wil, en wel nu'-gevalletjes.


Nou, dat zijn best een heleboel mensen als ik het zo bekijk. Schandalig, omdat eigenlijk dit soort artikelen helemaal niet nodig zou moeten zijn. In mijn ideale wereld zou broodfok niet bestaan. En ik denk dat er (behalve de mensen die ik hierboven genoemd heb) echt ook wel heel veel mensen bestaan die denken zoals ik.


En ik heb er niet alleen gedachten over, ik voel er ook van alles bij. Verdrietig wordt ik er van, al dat onrecht wat die dieren wordt aangedaan in de puppyfabrieken. Of in de iets minder grote maar net zo illegale andere hondenhandel. Ik vind het misselijkmakend, niet alleen om het leed wat ik zie maar ook omdat ik zo'n enorm grote behoefte heb hier iets mee te doen maar geen flauw idee heb hoe.

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat iedereen die zich, op welke wijze dan ook, met de broodfok bezig houdt, dit straffeloos kan doen?! Rij ik verdomme 5 kilometer te hard dan heb ik een prent op de mat liggen. Zou ik iemand mishandelen dan wordt ik aangeklaagd, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Waarom zijn er voor mij wel regels en voor hen niet?


Je mag gewoon steeds maar weer opnieuw honden fokken, in de meest barre omstandigheden die je je maar kunt bedenken. En vervolgens verdien je groot geld aan alle pups die dag in, dag uit worden 'geproduceerd'.

Niet gehinderd door ook maar enige vorm van kennis, geweten, inlevingsvermogen, gevoel, of andere eigenschappen die jou een mooi mens zouden maken.

De mensen in de broodfok zijn namelijk geen mooie mensen. Zij zorgen er elke dag weer voor dat de wereld, mijn wereld, minder mooi is. Dat het leed blijft groeien. Dat er meer en meer dieren een gehavend leven leiden. Geen enkel respect kan ik opbrengen voor dit 'soort' wat als mens op de wereld gezet schijnt te zijn, maar er nu in de verste verte niet meer op lijkt. Ik walg van jullie.

En wat mij dan misschien nog wel meer dwars zit; het interesseert jullie niks. Jullie lachen om mensen zoals ik. En die onmacht, het straffeloos mishandelen van dieren en er gewoon mee weg komen, dat vind ik erger dan erg.





De dieren in de broodfok hebben er geen flauw benul van dat ze ook een compleet ander leven hadden kunnen leiden. Dat er ook liefhebbende mensen bestaan, die wel het beste met dieren voor hebben. Dat er wel mensen zijn die te vertrouwen zijn, die je geen pijn doen en die jou de moeite waard vinden. Voor deze mensen ben jij geen geldmachine, maar een levend individu dat met respect behandelt dient te worden.


Ik denk dat broodfokkers heel goed weten wat ze aan het doen zijn. Niet voor niks worden al die plaatjes op internet mooi opgeleukt, wordt de 'fabriek' zelf aan het zicht onttrokken als mensen komen, kalefateren ze de pups nog een beetje mooi op voordat ze verhandeld worden en zorgen ze dat alles er spik en span uit ziet aan de buitenkant.

Zij weten ook dondersgoed dat als ze dat niet doen, de mensen minder enthousiast worden en dat kost geld. Dus zien we alleen de buitenkant. Dat wil zeggen: de mensen die oogkleppen op hebben zien dat. Die kijken niet verder, of willen niet verder kijken. Als ik maar krijg wat ik hebben wil. Voor een leuke prijs.


Hoewel... sinds corona om de hoek kwam kijken is de prijs voor de broodfokhonden inmiddels ook de pan uit gestegen. Want tja... marktwerking he? Hoe groter de vraag..

En al die gekken, al die mensen die ik in het begin heb genoemd, doen hier vrolijk aan mee. Ga je diep, diep schamen jullie.


Ik ga in dit artikel niet vertellen hoe je een broodfokker herkent. Dat zou je allang en breed moeten weten, aangezien er al jaren en jaren over wordt gepraat en voor wordt gewaarschuwd. Dit is niet iets van nu, dus mocht je net komen kijken in de hondenwereld en geen idee hebben waar ik het over heb (hoe onvoorstelbaar ook), dan google maar op 'broodfok'. Verbaas je niet over de verachtelijke en misselijkmakende dingen die je te zien krijgt. En het belangrijkste: ga niet denken dat jij hier een pupje uit moet gaan redden! Want voor ieder pupje wat hier zogenaamd uit weg wordt gehaald, moet moederhond vervolgens weer dubbel aan de slag. Doe het niet!


Denk je vervolgens dat je een andere goede oplossing hebt gevonden door op Marktplaats te gaan zoeken, dan wordt het zeker een uitdaging. Iedereen die niet verder kijkt dan zijn neus lang is, of niet verder wil kijken omdat we 'NU' een pup willen, vindt een advertentie met daarin keus uit wel tien rassen. Bingo! Hebben we ook nog eens keuze te over; het lijkt wel een warenhuis! Hoe mooi wil je het hebben? Laat dit een teken zijn dat alle alarmbellen af moeten gaan!


NIET DOEN!


Broodfokkers hebben vaak meerdere rassen in de aanbieding, dit maakt de puppyfabriek alleen maar groter. Weg met die advertentie dus. En met de volgende. En met die daarna. Want Marktplaats is een walhalla voor broodfokkers. En als je als nieuwbakken eigenaar daar niet zo in thuis bent zou je daar niks moeten willen zoeken.





Kijk in het asiel en is daar geen hond die bij je past, of wil je absoluut liever een pup, schrijf je dan in bij een fokker. Kijk bij rasverenigingen of er misschien pups (of volwassen honden) zijn die een goed nieuw thuis zoeken. De kans dat je je daarmee een miskoop op de hals haalt is dan al een stuk kleiner en bovendien houdt je op deze manier niet de broodfok in stand.

Uiteraard is is dan misschien zo dat je iets langer zult moeten wachten, maar he.. als je echt graag wilt dan heb je geduld. En dan hebben je kinderen geduld.

Het geeft je bovendien ook bedenktijd. Heb je je ingeschreven en moet je nog even wachten, dan kan het zomaar zijn dat je je in de tussentijd realiseert dat het misschien toch een impuls was, dat je iets teveel hebt geluisterd naar de wens van jouw kinderen of jouw eigen idee dat het leuk is, zo'n pup.

Tenslotte ben je nu meer thuis en ach, dan kan zo'n jong hondje daar wel bij.

Maar zo'n jong hondje wordt ouder, en de tijd die jij thuis bent wordt waarschijnlijk weer minder. En is iedereen dan nog zo blij?


Wat gebeurt er dan met het hondje wat nog in de groei is, wat tijd en aandacht nodig is? Stoppen we die in de bench voor zo'n uur of zeven, acht? Want tja.. er zal toch weer gewerkt moeten worden. De kinderen zullen weer naar school moeten. He bah, we hadden het zo leuk bedacht maar het blijkt toch allemaal niet zo leuk dan we dachten.


En dat is nog maar in de meest ideale omstandigheden. Want wat als blijkt dat jouw broodfokpupje niet gezond is? Het zal echt de eerste niet zijn hoor, die met een hele waslijst aan klachten op veel te jonge leeftijd vanuit de puppyfabriek bij jouw in je schoot geworpen wordt. En garantie tot aan de drempel he? Een broodfokker is niet meelevend, kijkt niet mee nadat jij je pupje in huis hebt gekregen. Interesseert het niet of jouw pup meer dood dan levend uit de auto komt.

Maakt zich geen zorgen als jouw pup waterdunne diarree heeft of zich de kleine longetjes uit zijn lijfje hoest. De broodfokker waakt niet dag en nacht bij jouw pup als het niet goed gaat met hem. Gaat niet dagelijks met hem naar de dierenarts omdat hij iets besmettelijks onder de leden heeft. Betaalt echt niet al jouw kosten omdat jouw pupje echt ernstig ziek is.


En weet je wie hier eigenlijk het allermeest de dupe van is? De moeder van jouw pup, en uiteraard de pup zelf.

De omstandigheden waarin de moederhond en de pups worden gehouden is afschuwelijk.

Honden die hun hele leven lang aan een korte ketting leven, compleet in het donker. Walsend door hun eigen stront en urine. Honden met ernstige (onverzorgde) wonden. Zo mager, waardoor je de botten gewoon kunt zien door het beetje vacht wat ze nog op hun lijfje hebben. Moederhonden die doodziek zijn, en die niet worden voorzien van genoeg water en voedsel.

Moederhond wordt onder erbarmelijke omstandigheden vaak gedwongen gedekt, er wordt niet geschuwd hier geweld bij te gebruiken. Veel moederhonden worden gewoon letterlijk verkracht om er maar voor te zorgen dat jij de keuze hebt uit die vele pups die aangeboden worden. Die vaak heel zieke pups.





En oh, wat doen de broodfokkers hun best om er maar voor te zorgen dat jij hier niks van merkt. Jij, die jaren onder een steen hebt geleefd en zogenaamd niets hebt meegekregen van al dat leed dat broodfok heet.

En denk niet dat zoiets alleen in het buitenland gebeurt. Ook hier in het keurige Nederland, het land waar alles mag, gebeuren deze afschuwelijke praktijken. Vrachtwagens met veel te jonge puppies rijden af en aan, en de broodfokwereld vindt dit de normaalste zaak. Zaken zijn zaken. En de zakenwereld is hard.


Als je je iets langer had verdiept in de aanschaf van een pup, had geluisterd en je had ingelezen, dan had je geweten dat de broodfok, de illegale hondenhandel, iets is waar je ver van weg moet blijven. Waar je je niet in moet mengen. Want wanneer je dit wel doet, en ook al denk je misschien dat je de enige bent, dan hou je deze zieke wereld in stand. Letterlijk een zieke wereld. Want de broodfok is zowel mentaal als fysiek ziek.


Ik word kotsmisselijk als ik al die zieke puppies zie, verhalen hoor van mensen die hier steeds weer opnieuw intrappen. Die vervolgens zeggen dat 'het er allemaal zo keurig uit zag'. Dat de moederhond 'net even een rondje om was' of dat de fokker nog wel zo vriendelijk leek. Dat ze pas in de gaten dat er iets niet klopte, toen ze geen gehoor kregen nadat ze belden omdat het pupje ineens ziek werd.

Mensen, wakker worden! Ik snap de schaamte achteraf, en misschien is die schaamte ook wel een beetje terecht. Want hoe je het ook went of keert, of wat voor excuus je ook hebt, je had kunnen weten in wat voor wereld je je ging begeven. Welke wereld je in stand houdt. Nogmaals: voor elke pup die wordt gekocht uit de broodfok, is weer een moederhond de dupe..

De honden die ik op consult krijg worden steeds jonger. Hebben ook vaak een vage achtergrond. Honden uit het buitenland. Honden die afkomstig zijn van fokkers uit de ellenlange 'zwarte lijst' van broodfokkers. De alarmbellen gaan mij dan rinkelen.

De vaak gehoorde klachten die eigenaren van deze honden dan noemen zijn Parvo, Hondenziekte, Giardia, chronische diarree, overgeven (en andere spijsverteringsklachten), kennelhoest (en andere luchtwegklachten), achterblijven in de groei, gebrek aan eetlust, angst, niet alleen kunnen zijn, sloomheid, huidklachten, hyperactief gedrag, plotselinge agressie, enzovoort.

Je wilt niet weten wat pups uit de broodfok op zowel fysiek als mentaal vlak kunnen laten zien aan symptomen waaruit blijkt dat het niet goed met ze gaat. Met een beetje geluk is het te behandelen, maar er zijn ook pups die minder geluk hebben. Waarbij de klachten zo ernstig zijn, dat eigenaren ze uiteindelijk alleen nog maar kunnen laten gaan.


Als ik ergens niet tegen kan, is het dierenleed. En de broodfokwereld bestaat alleen maar uit leed. Er is werkelijk niks goeds over te zeggen. Ik weet dat ik niet de hele wereld kan redden, daar ben ik mij helaas al een hele tijd geleden pijnlijk bewust van geworden. Maar dat ik er zelfs niet een heel klein beetje verandering in kan brengen, dat doet wel heel erg zeer. Het van me af schrijven, in de hoop dat ik er misschien dan toch een aantal mensen mee kan bereiken, is een manier om met deze enorme frustratie om te gaan.


Wordt in elk geval allemaal eens een keer wakker mensen, kom onder die steen vandaan. Ben je er werkelijk van overtuigd dat een hond datgene is wat jouw leven verreikt en denk je dat je deze hond kunt bieden wat hij verdient, laat je dan desnoods begeleiden door iemand die er verstand van heeft. Die het kaf van het koren kan scheiden. Die weet hoe de hondenwereld in elkaar steekt en die jou de goede kant op kan sturen. Het is geen schande hierbij hulp te vragen. Het getuigt juist van lef, en van helder verstand.

En als maar genoeg mensen uiteindelijk ervoor kiezen een hond aan te schaffen van een betrouwbare fokker of een hond die een tweede kans verdient deze ook te geven, dan zijn uiteindelijk de broodfokkers niet meer nodig.

Ik ben ook wijs genoeg om te weten dat dit misschien wel een utopie is. Net als dat er mensen zijn die vinden dat regels niet voor hen gelden, zullen er ook altijd mensen blijven bestaan die honden zien als een ding, en die niks hebben met dierenwelzijn. Of die het gewoon niet uitmaakt als hun hond veel te jong overlijdt omdat er nog meer dan genoeg ander aanbod is.

Tja, en dat zijn dan gewoon de mensen waar ik bij weg moet blijven. Die vinden mij dan niet aardig, en dat klopt. Tegen dat soort mensen ben ik ook niet aardig. Een hond is een levend wezen, dat een waardig leven verdient. Geen leven zoals in de broodfok. En iedereen die vindt dat de broodfokwereld in stand gehouden mag worden, is niet mijn soort mens.


Gewoon omdat je dan niet in mijn ideale wereld past..


STOP HET IN STAND HOUDEN VAN DE BROODFOK!





HOTSPOTS!

Geplaatst op 1 januari, 2021 om 8:30 Comments reacties (0)






HOT SPOTS


Hot spots zijn wel aan te merken als een regelrechte nachtmerrie voor honden.

Bij katten zien we ze ook, maar minder en dan vooral bij katten met dichtbehaarde- of langhaarvachten.

Ze zijn niet alleen bijzonder pijnlijk, maar ze veroorzaken ook veel stress. Voor het dier, maar ook voor jou als eigenaar. Het voorkomen van hot spots mag dan ook gerust bovenaan het lijstje staan met prioriteiten als het gaat om de gezondheid van onze honden en katten.



Wat zijn hot spots?


Hot spots zijn een immuunrelateerde reactie van de huid. Ze worden met heel mooie woorden ook wel acute vochtige dermatitis (huidontsteking), pyotraumatische dermatitis of pyodermie genoemd. Eenvoudigweg zou je kunnen zeggen dat het gaat om warme, rode, kleffe, ontstoken, pijnlijke en haarloze plekken. En deze plekken staan zeker niet op zich. Het houdt vaak meer in dan je zou vermoeden.






Oorzaken van hot spots en de behandeling er van


Wat zijn nou de oorzaken van hot spots, en hoe zou je ze op natuurlijke wijze kunnen behandelen?


Hot spots ontstaan met een reden. Een paar redenen kunnen zijn:

* vliegen- , vlooien- of andere insectenbeten

* voedselovergevoeligheid (bij katten nog meer dan honden wanneer zich veel granen in de voeding bevinden

* (zomer)hitte of allergenen in de leefomgeving (pollen, grassen, schimmels)


De oorzaken kunnen echter ook nog dieper liggen:

* een aandoening of onbalans van de lever

* een immuunsysteem in disbalans

* schade of instabiliteit in het lichaam met onderliggende pijn als gevolg

* een mentale of emotionele oorzaak waardoor (chronische) stress wordt veroorzaakt


Hot spots kunnen overal op het lichaam en ten allen tijde tot uiting komen. We vinden ze vaak op plekken waar sprake is van een bepaalde zwakte in de energiestroom.

Hot spots zijn nat en vochtig, en veroorzaken een ontsteking van de huid.

Energetisch gezien zijn de meeste hot spots dus een gevolg van teveel hitte in het lichaam, waardoor de energiestroom wordt geblokkeerd.

De meest bekende plekken waar we hot spots zien, zijn de zijkant van het hoofd/de kop, de hals/nek, de borst, rondom de staartaanzet en de achterkant van het lichaam.

De allopathische (reguliere) visie op hot spots is dat het een acute, plotselinge toestand is, met vaak allergenen of vlooienbeten als oorzaak. Maar hot spots kunnen ook heel goed chronisch zijn en herhaaldelijk terugkomen.

Niet zelden zijn ze een symptoom van een veel serieuzere onderliggende toestand als bijvoorbeeld chronische stress, voedselovergevoeligheid, vermindering/stagnatie van de energiestroom door blokkades of onbalans van de lever.






Acute of chronische hotspots


Acute hot spots behoeven onmiddellijke aandacht, omdat ze zich snel kunnen verspreiden/uitbreiden. Het zorgt voor haaruitval, plakkerige, pijnlijke en jeukende plekken. En dit kan in heel korte tijd gebeuren. Zie je 's ochtends nog niks of alleen een klein rood plekje, in de middag kan het al een geïnfecteerde, pussige, natte plek zijn ter grootte van een vuist.

Vaak is de vacht er om heen vastgeplakt in de wond.

Als uw hond of kat terugkerende hot spots heeft en gevoeligheid laat zien van de spieren of het bewegingsstelsel dan kunnen lichamelijk trauma en pijn een oorzaak zijn. Denk hieraan bij hotspots die zich herhaaldelijk openbaren rondom de wervelkolom. Vaak is er ook sprake van veel likken in dit gebied.


Het is aan te raden om hierbij de hulp in te schakelen van een goed geschoolde therapeut om bijvoorbeeld chiropractie, acupunctuur of acupressuur toe te passen. Hierdoor kan eventuele stagnatie in de energiestroom verholpen worden en de broodnodige gezonde bloedcirculatie weer op gang worden geholpen.

Conventionele (reguliere) behandelingen omvatten vaak onderdrukking van de symptomen. Meestal bestaat dit uit pijnstilling en antibiotica. Eigenlijk houdt dit alleen in: het standaard oppervlakkig behandelen van vochtige huidletsels.

Dit begint met chemisch desinfecteren, pijnstillers en soms anti-histamines (om overgevoeligheidsreacties te verminderen). Veel eigenaren krijgen ook antibiotica en pijnstillende crèmes mee om hun dier te behandelen.


Pijnstillers en antibiotica hebben effect op het gehele lichaam, maar ze zorgen er niet voor dat hot spots voorgoed weg blijven. Ze pakken niet het onderliggende probleem aan, het kan er zelfs voor zorgen dat nieuwe symptomen zich ontwikkelen of reeds bestaande symptomen zich uitbreiden.


* Eigen noot Angel:

Ik snap het belang van snel handelen en het willen doorbreken van de cirkel van herhaalde jeuk, wonden en pijn. Ik begrijp dus heel goed dat eigenaren uit hoge nood kiezen voor een meer rigoureuze behandeling. Weg is weg. Ik wil alleen duidelijk maken dat het goed is om ook verder te kijken te zoeken naar mogelijke oorzaken zodat het ontstaan van hot spots in de toekomst voorkomen zou kunnen worden.

Het zoeken naar een oorzaak zal ertoe leiden dat het dier gericht wordt behandeld. Om hot spots effectief aan te pakken is het belangrijk om op twee manieren aan het werk te gaan.

De eerste stap is het uitwendig behandelen om de pijnlijke symptomen te verlichten. Het doel hiervan is om te voorkomen dat bacteriën nog verder toenemen en de infectie zich (snel) uitbreidt.






Natuurlijke behandeling van hot spots


Er zijn een aantal natuurlijke remedies die al vaak hun werking bij hot spots hebben bewezen, ook als vervanging van antibiotica. Ze zullen het immuunsysteem niet onder druk zetten of verzwakken, waardoor er ook minder kans is dat hot spots steeds terug komen.

Daarnaast is het dus ook heel belangrijk om te kijken of er sprake is van emotionele en mentale stress. Hieronder meer daarover.


Uitwendige natuurlijke behandeling


Calendula

Calendula kan worden gebruikt om hot spots te behandelen die worden veroorzaakt door verschillende soorten huidirritaties. Calendula kan op verschillende manieren worden toegepast: als zalf, olie, lotion, thee en tinctuur.

Dit bekende kruid kan jeuk en ontsteking helpen verminderen. Het versnelt de heling van het huidweefsel en heel goed in het stillen van de jeuk. Calendula is veilig toe te passen, zelfs wanneer het wordt opgelikt. Kijk bij tincturen wel uit dat het geen alcohol bevat, omdat dit bij een huidontsteking natuurlijk erg pijnlijk en irriterend kan werken.

Calendula mag royaal worden toegepast, zo vaak als nodig.

Zelf ben ik een groot voorstander van Calendula in sprayvorm, omdat hierbij de huid niet aangeraakt hoeft te worden.


Hypericum

Ook wel bekend als St. Janskruid. Ook een fijn kruid om te gebruiken tijdens de behandeling van hot spots. Het resultaat is zelfs nog beter als het in combinatie wordt gebruikt met Calendula. Deze twee samen werken pijnstillend en ontstekingsremmend en helpen op een snelle manier hot spots te helen.

Een belangrijk kant en klaar middel om te gebruiken is Hypercal, een tinctuur die bestaat uit Hypericum en Calendula. Heel effectief en verzachtend met een antibacteriele werking. Hypercal wordt altijd verdund gebruikt en hierdoor heel mooi in sprayvorm toe te dienen.



                   



Zwarte thee

Hot spots bij honden en katten zien er vaak erg vochtig uit. Zwarte thee helpt vochtige wonden om in te drogen. De tannine in de Zwarte thee kan helpen bacteriele infecties te helen en de hot spot te genezen.


Colostrum

Veel mensen gebruiken colostrum om het immuunsysteem van hun hond te versterken. Je kunt colostrum echter ook heel goed uitwendig gebruiken bij hot spots. Je doet dit dan door het poeder met water te mengen en er een pasta van te maken. Het droogt heel snel, en het is goed om dit dan ook meerdere malen te herhalen. Het gebruik van colostrum versnelt herstel van de huid en helpt ontstekingen te voorkomen.


Klassieke homeopathie en spagyrische middelen

Wat de oorzaak ook is, er is altijd een klassiek homeopathisch of spagyrisch middel om hot spots te behandelen. Het is aan te raden om bij hot spots contact te zoeken met een goed geschoolde klassiek veterinair homeopaat of een therapeut die ervaring heeft in het werken met spagyriek.

Er zijn veel verschillende middelen met allemaal hun specifieke eigenschappen en er zal worden gezocht naar het middel wat bij jouw hond of kat past, omdat bij elk dier de symptomen zich op een andere manier kunnen uiten. Het is geen kwestie van 'deze schoen past ons allemaal'. Niet alleen de middelen kunnen bij elke hond of kat anders zijn, ook de manier en frequentie van toedienen kan verschillen.


Voorbeelden van klassiek homeopathische en spagyrische middelen die kunnen worden gebruikt in de behandeling van hot spots zijn: apis mellifica, belladonna, calendula officinalis, aconitum napellus, graphites, mercurius en rhus toxicodendron.


In de spagyriek wordt middelen toegepast in enkelvoudige essences en complexen van meerdere middelen die de kwaliteiten van homeopathie, fytotherapie, aromatherapie (zoals bloesemremedies) en mineralentherapie (zoals celzouten) in zich verenigen.

Klassieke homeopathie en spagyriek zijn naast het acuut behandelen ook zeer geschikt om in te zetten bij het versterken van het immuunsysteem, waardoor in feite het gehele dier behandeld wordt en niet alleen de symptomen. Hierdoor wordt gewerkt aan het voorkomen van hot spots in de toekomst.






Overige natuurproducten

Nog een ander heel mooi product (gemaakt van biologische planten en kruiden) om te gebruiken is H & G Huidlotion. Wij hebben hier zowel in de praktijk als in de winkel al veel mooie resultaten van mogen zien. Een 100% natuurlijk product, heel goed te gebruiken bij natte hot spots. H & G Huidlotion bevat onder andere Neemolie, Colloidaal zilver, Lavendula officinalis, Nigella Sativa, Lemongrass en Tea tree.

Omdat H & G Huidlotion niet bij katten mag worden gebruikt is er voor hen H & G E(x)czeemlotion.

Wat ook een welkome aanvulling voor je EHBO-doos kan zijn, is colloidaal zilverwater. Al lange tijd wordt colloidaal zilverwater gezien als zeer effectief reiningings- en spoelmiddel. Vóór de ontdekking van penicilline werd het volop voorgeschreven tegen infecties, zoals syfilis. Colloidaal zilverwater heeft een heel sterke antibacteriele werking en is dus heel goed in te zetten bij hot spots.


* Eigen noot Angel:

Als u uw dier wilt behandelen met kruiden, homeopathische geneesmiddelen, essentiële oliën of andere natuurlijke producten en u heeft hier (nog) geen directe ervaring mee, dan is het raadzaam om advies en/of hulp te vragen bij een goed geschoolde en ervaren therapeut.

Naar mijn mening wordt er via social media nogal rijkelijk gestrooid met natuurlijke producten als oplossing voor allerlei symptomen en het lijkt hierdoor alsof alles maar zo zonder gevolgen in te zetten is, onder de noemer 'baadt het niet dan schaadt het niet'. Je zou hierdoor ook kunnen denken dat alle dieren hetzelfde zijn en op dezelfde manier reageren.

Dit is geen reële denkwijze en soms zelfs juist ronduit gevaarlijk. Wat voor het ene dier werkt, kan bij de ander nadelige gevolgen hebben. Natuurlijk behandelen is behandelen op maat. En die maat is voor elk dier anders. Weet dus wat je doet.


Eén van de meest effectieve manieren om vele beschadigingen te voorkomen is door vooruit te denken. Denk bij een hot  spot dus vooral niet aan een op zichzelf staande situatie. Zie het als een chronische toestand die veroorzaakt wordt door een onderliggende oorzaak. En deze oorzaak moet worden aangepakt.


Emotionele en mentale stress

Het is heel goed mogelijk dat er een onderliggende emotionele en mentale oorzaak te vinden is voor het ontstaan van hot spots. Het bijten en likken wordt dan obsessief en dwangmatig.

Dit kan komen door verandering in dagelijkse bezigheden, verdwijnen van structuur, te weinig rust, overvragen, te hoge verwachtingen, onderdrukking, leefomstandigheden of niet kunnen ontplooien van raseigenschappen.

Maar het kan ook heel goed verveling zijn.

Honden die uren achtereen alleen zijn, aan hun lot worden overgelaten, niet 'passen' in een nieuwe levensstijl van eigenaren en daardoor hun halve leven in een bench door brengen, enzovoort.

Katten, die normaal gesproken erg hechten aan structuur, en ineens iets meemaken wat grote verandering met zich mee brengt. Een kat of hond erbij in huis, een verhuizing, verandering van gezinssamenstelling, noem maar op.

Deze omstandigheden kunnen leiden tot overmatig likken, bijten en zichzelf beschadigen. Het is dus heel belangrijk om ook hiernaar te kijken en zo nodig veranderingen aan te brengen.

Gebeurt dit niet, dan blijven dit klachtonderhoudende omstandigheden en zal er nooit iets veranderen.




Inwendige behandeling


De tweede stap betreft het inwendig behandelen, om hot spots in de toekomst te voorkomen. Met name bij chronische hot spots is dit een punt. Het is belangrijk om te kijken naar de voeding zodat eventuele triggers in het menu geen ballast meer kunnen vormen.


* Eigen noot Angel:

Voer datgene wat het beste past bij het spijsverteringssysteem van jouw dier. Elimineer alles wat door jouw dier als ballast kan worden ervaren. Vraag je je af of de voeding van jouw dier wellicht kan bijdragen aan het ontstaan van zijn/haar hotspots? Kijk dan eens samen met een holistisch therapeut of voedingsdeskundige naar het menu om te zien of hierin mogelijk iets aangepast kan worden. Jouw hond of kat zal niet de eerste zijn waarbij huidklachten verbeteren of zelfs geheel verdwijnen op meer passende voeding! Dit kan inhouden dat er een verandering van voeding plaats vindt, maar het kan ook betekenen dat voedingsstoffen worden toegevoegd.

Voorbeelden hiervan kunnen zijn: enzymen, essentiele vetzuren, pre- en probiotica of extra antioxidanten. Zoals al gezegd: zoek hiervoor iemand die weet waar hij/zij over praat en volg niet gedwee het advies op sociale media. Hoe goed bedoelt ook, zij kennen jouw hond of kat niet en ook een hot spot is niet iets wat je ongezien even behandelt.






Daarnaast spelen organen een belangrijke rol. Ondersteun het spijsverteringssysteem, de nieren en de lever. Dit zal helpen om het lichaam weer in balans te brengen en steunt het gehele systeem in het proces van heling.


Kruiden als Mariadistel, Paardebloem en St. Janskruid kunnen helpen verkoeling te brengen in het systeem en ondersteunen de lever.

Een tinctuur van kliswortel kan de hitte van binnenuit doen verdwijnen en helpt de nieren om goed te functioneren.


Een groot onderdeel in het helingsproces is het in balans brengen/houden van het lymfatisch systeem. Het verwijdert gifstoffen, en op cellulair niveau ook afvalstoffen en transporteert rode bloedcellen. Een actief lymfatisch systeem vermindert ontstekingen en helpt mee infecties tegen te gaan.

Twee kruiden die goed werken om het lymfatisch systeem goed werkend te houden zijn Calendula en Kleefkruid. Calendula is dan meer gericht op de honden en katten die energetisch 'koud tot neutraal' zijn en Kleefkruid wordt ingezet bij honden en katten die 'warm tot heet' zijn. Veel dieren met onderliggende immuunklachten ervaren zowel van binnen als van buiten veel warmte/hitte.


* Eigen noot Angel:

Andere belastende mogelijke oorzaken die van belang kunnen zijn, zijn: chemische antivlooien- en tekenmiddelen, ontworming, teveel vaccineren en reguliere medicatie. Het immuunsysteem kan hierdoor onder druk komen te staan en uit balans raken, met nadelige gevolgen voor het gehele dier en op allerlei gebieden.

Vraagt u zich af of dit bij uw dier het geval kan zijn, neemt u dan contact op met een holistisch dierenarts, klassiek veterinair homeopaat of holistisch werkend therapeut. Hetzelfde geldt uiteraard wanneer er een vermoeden bestaat van pijn door chronische klachten rondom het bewegingsstelsel. Hiervoor is het verstandig contact te zoeken met een dierfysiotherapeut, acupuncturist, chiropractor of acupressuur therapeut.


Effectieve preventieve zorg houdt in dat er een goede nauwe relatie ontstaat met een holistisch dierenarts of therapeut die uw dier kent en grondig heeft nagekeken. Huidproblemen functioneren als waarschuwingssignaal. Ze vertellen je dat het van binnenuit moet aanpakken en behandelen. Versterk en behandel het verterings- en immuunsysteem, terwijl tegelijkertijd de organen ondersteunt worden.

Het op natuurlijke wijze behandelen van hot spots blijkt al jaren heel effectief. Het biedt het dier verlichting terwijl het lichaam de kans krijgt op juiste wijze te reageren.


Ik wil graag voorkomen dat mensen maandenlang van alles proberen omdat iedereen 'de gouden tip' geeft, en vervolgens is er na maanden middel na middel toedienen nog geen resultaat. Daar zijn zowel eigenaar als dier niet mee gebaat. Een compleet plaatje is belangrijk, om de behandeling zuiver en specifiek op uw dier toegepast, te laten verlopen.






(Ik heb het grootste deel van de tekst vertaald uit Dog's Naturally Magazine, alwaar het is geschreven door Sarah Griffiths. Het overige deel heb ik aangevuld met mijn eigen tekst)


Rss_feed

0